tag:blogger.com,1999:blog-33575882011-04-22T09:32:04.764+04:30I want to speak about society and literatureãÇäínoreply@blogger.comBlogger2001100tag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-1064959123620910262003-10-01T01:28:00.000+03:302003-10-01T01:36:18.690+03:30-يادته دفعه اول كه با هم حرف زديم گفتي درخت كجو بايد قطع كرد وگرنه هر لحظه بايد بترسي كه رو سرت بيفته؟ <br />يادته من چي جواب دادم؟چهار سال پيش بود...يادته؟ <br />- نه يادم نيست... <br />گفتم درخت كج حتي اگه كج باشه ريشه هاش تو زمين محكمه.پس نبايد بترسي از افتادنش مگر اينكه خودت زمينو بكني.... <br /> <br />1. <br />از پشت ثانيه ها انتظاري طولاني سرك مي كشد <br />و عقربه ها <br />در دوي استقامت شركت كرده اند <br /> <br /> <br />2. <br /> قلبش يكي در ميان مي زند <br />و انگار <br />مسابقه پرش عقربه ها تمامي ندارد <br /> <br /> <br />3. <br />عقربه ها از نفس افتاده اند <br />حالا <br />ساعت خوابيده <br />تا اطلاع ثانوي زندگي تعطيل. <br /> ****************** <br /> <br />خداحافظ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-106495912362091026?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-1064759951106739202003-09-29T22:03:00.000+03:302003-09-30T19:13:14.380+03:30<img src="http://www.sharemation.com/chosnafas/mani2.jpg"align="Left" border="1" width="500" height="350"> <br /> <br /><div dir="ltr" align= left> <br /><em>Hold fast to dreams ... For if dreams die... Life is a broken-winged brid ... That cannot fly. <br /> Hold fast to dreams... For when dreams go .... Life is a barren field... Frozen with snow.</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-106475995110673920?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-1064442883654747652003-09-25T02:04:00.000+03:302003-09-25T02:53:26.713+03:30 *<strong>فرزانگي</strong> <br /> <br />راستش را بخواهيد <br />من بي عقلم! <br />اين يك كشف بزرگ <br />توي يك وان پر از پرمنگنات بود <br />اينجا <br />-همين اوايل شعر- <br />بوي مهمي نيست <br />بودني هم! <br />بزرگ كه شدم <br />براي خودم يك باد مي خرم <br />كه هيچ چيز مهمي <br />"بزرگ نشده" نچرخد ... <br />حالا <br />- توي همين نيم سطر - <br />كه بزرگ شدم <br />بادي دارم <br />كه بوي بدي مي دهد. <br /> <br /> <br />................................ <br />*/ به حوالي ياد ِ كافه شوكا!/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-106444288365474765?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-1063923979415425702003-09-19T02:56:00.000+04:302003-09-19T03:19:20.553+04:30<strong>چتي در ميقات*</strong> <br /> <br /><div dir="ltr" align= left> <br />boozak: salam aagha <br />chosnafas: salam <br />chosnafas: mitooni 5 daghigheh behem ejaazeh bedi? <br />chosnafas: alan miam <br />boozak: areh baba raaht baash gharaz arzeh adab bood! <br />boozak: beh kaaret beres <br />chosnafas: wate please... <br />... <br />chosnafas: sharmandeh aarash jan <br />chosnafas: chetory aghaaye majaazi? <br />boozak: khaaaaaahesh mikonam baba <br />boozak: chera injoree mikonee adam khejel mishe basi <br />boozak: khoobam <br />boozak: to chee ? <br />chosnafas: akhe man kheili alan mastam <br />chosnafas: yaadam rafteh to ki boodi? modir aamele sherkat? <br />boozak: <br />boozak: boro beh mastit beres inja chera haroomesh mikonee <br />boozak: mas mishe internet bazi mikonee? <br />chosnafas: daaram roo chand ta chiz fek mikonam <br />chosnafas: azoon shabaaya neveshtaneh <br />boozak: too mastee ke fek nemikonan <br />boozak: eh ? <br />boozak: az in sher shahkara daree bazam?! <br />chosnafas: <br />chosnafas: midooni <br />boozak: chee? <br />chosnafas: ye sooskeh <br />chosnafas: ke daaram charkhesh mikonam <br />boozak: soosk charkh mikoneee? <br />chosnafas: hey be shaakhakaash ke mireseh <br />chosnafas: soozane charkh khayaati nakh dar mikoneh <br />boozak: <br />boozak: che khafani to! <br />chosnafas: shikamesho ke dookhtam <br />chosnafas: telephon zang zad <br />chosnafas: vaghti bargashtam <br />chosnafas: didam nakhesh baaz shodeh <br />boozak: khob?!! <br />chosnafas: chand ta larve koochiike ghahveh chasbideh bood dore gherghereh <br />chosnafas: man kheili harf zadam? <br />boozak: na begoo <br />chosnafas: az sooskeh ghaafel boodam? <br />chosnafas: telephon ro ke bardashtam <br />chosnafas:hes kardam booye hashareh kosh midad <br />chosnafas: saram gij raft <br />chosnafas: didam sedaaye geryeh miad <br />boozak: to cheghad sureali! <br />boozak: <br />chosnafas: bargashtam otaaghe nashiman <br />chosnafas: larva ro didam <br />chosnafas: va do ta shaakhake sabz <br />chosnafas: aarash <br />boozak: <br />chosnafas: baghale charkh khayaati <br />chosnafas: ye golldoone hosne yousofeh <br />chosnafas: yousof boodan <br />chosnafas: be hosne aadama barmigardeh vali <br />chosnafas: in goldoon ziresh tarak khordeh bood <br />chosnafas: telephon ke zang zad <br />chosnafas: goldooneh saalem bood <br />chosnafas: be joone khodam <br />chosnafas: vali yeki oomadeh bood aabesh daadeh bood <br />boozak: khob khob? <br />chosnafas: kheili ziad.. <br />boozak: goldoon daaree jedi too otaaghet? <br />chosnafas: gelesh tarak bardashteh bood <br />chosnafas: aab az zirsh zadeh bood biroon <br />chosnafas: dore charkh khayaati <br />chosnafas: va do ta shaakhake sabz eine shakhakaaye sooskeh <br />chosnafas: az ziresh dar oomadeh bood <br />chosnafas: yeho didam boo mad <br />chosnafas: saram gij raft dobaareh <br />boozak: <br />chosnafas: kham shodam roo shikame sooskeh <br />chosnafas: tazeh az nazdik soozano didam <br />chosnafas: roosh be engilisi ye mark hak kardeh boodan <br />chosnafas: einakamo jaabejaa kardam <br />chosnafas: booye hasharah kosh oomad <br />chosnafas: saram gij raft <br />boozak: woof <br />chosnafas: tamaame deghatamo jam kardam ke roosho bekhoonam <br />chosnafas: telephon dobaareh zang zad <br />chosnafas: raftam gooshi ro bardashtam <br />chosnafas: yeki goft salam khoobi? <br />chosnafas: goftam mersi...shoma? <br />chosnafas: goft : <br />boozak: hummm.. <br />chosnafas: man difen baakhia hastam! <br />boozak: che bahal1 <br />chosnafas: gooshi ro gozaashtam <br />chosnafas: bargashtam be ootaagh <br />chosnafas: dare ootaagh nimeh baste bood <br />chosnafas: baaz nemishod! <br />chosnafas: lanati! <br />chosnafas: bezoor charkhoondamesh <br />boozak: ... <br />chosnafas: ye saayeye siah <br />chosnafas: ham ghade khodam <br />chosnafas: poshte dar bood <br />chosnafas: saayeheh sooraakh soorakh bood <br />chosnafas: az toosh noore zaeefe otaagho mididam <br />chosnafas: sedaaye babamo shenidam: <br />chosnafas: maani! <br />chosnafas: dokhare ba mohabatieh... <br />chosnafas: mani <br />chosnafas: mani <br />chosnafas: mani <br />boozak: ! <br />chosnafas: delamo zadam be darya <br />chosnafas: khodamo koobidam be dar <br />chosnafas: dar yehoo baaz shod <br />chosnafas: arash <br />chosnafas: ta nazdike binim <br />boozak: jaan? <br />chosnafas: hame jaa ghahveh ee bood <br />chosnafas: ye ghahveheeye moteharek <br />boozak: <br />chosnafas: engaar ye kamion shen ... <br />chosnafas: na shen nabood doroshtar bood <br />chosnafas: cheshaamo maloondam <br />boozak: kolookh <br />boozak: inaro az kojat miaree? <br />boozak: yani chee boodeh beh ina tarjomeh shodeh? <br />chosnafas: otaagh labriz az soosk bood ke mele shen rizeh tooham mighaltidan <br />chosnafas: panjereh baaz bood <br />chosnafas: va az biroon sedaaye gerye mioomad <br />boozak: ??? <br />chosnafas: az laaye sooska khodamo be zahmet rad kardam taa be panjereh residam <br />chosnafas: didam gherghereh heh be labeye panjereh gir kardeh <br />chosnafas: va tahe nakhesh roo zamineh <br />chosnafas: arash ma khoonamoon tabagheye panjomeh <br />boozak: woof! <br />chosnafas: kheili nakh mikhad <br />boozak: ey val! <br />chosnafas: davidam tarafe rah ro <br />chosnafas: asansor ro nadam ke biad bala <br />chosnafas: vaghti cheraaghesh roshan shod o resid be tabaghamoon <br />chosnafas: daresh ke baaz shod kaf kardam <br />boozak: toosh chee bood? <br />chosnafas: otaghak asansorr kajo koleh bood <br />boozak: <br />chosnafas: paaeenesh ye dayereye tang <br />chosnafas: va saghfesh ye daayereye bozorg <br />boozak: <br />chosnafas: boo midaad boo <br />chosnafas: booye gele ros! <br />chosnafas: be khodam goftam be jahanm! beram zoodtar paeen <br />chosnafas: raftam too va ... <br />chosnafas: digeh rasman dashtam khol mishodam <br />boozak: asaansor raft bala avazeh paien <br />chosnafas: jaaye dokmeh haaye asansor <br />chosnafas: bergaaye hosne yousof bood! <br />chosnafas: saramo kham kardam ke hamkafo peyda konam <br />chosnafas: roo barga be engilisi ye jomleh didam <br />chosnafas: natoonestam bekhoonam <br />chosnafas: kheili palaasideh boodan <br />chosnafas: be khodam goftam al lal laah! <br />chosnafas: yekio tokhmi mizanam <br />chosnafas: cheshamo bastamo dastamo gozashtam ro yekish <br />chosnafas: dastam ghermez shod <br />chosnafas: barga ghahveh'ee <br />chosnafas: dare asansooram ghofl shod! <br />chosnafas: digeh vaaghean tarsideh boodam <br />chosnafas: hala nakheh kojast? <br />chosnafas: gherghereh eh yani oftaadeh paeen? <br />chosnafas: az saraaziri koocheh ta koja mitooneh bereh? <br />chosnafas: sedaaye telephon oomad <br />chosnafas: ziggggggggg <br />chosnafas: zingggggggggggg <br />chosnafas: sedaaye babam <br />chosnafas: zingggggggggg <br />chosnafas: zinggggggggggg <br />chosnafas: hichki khooneh nabood telephon raft ro answering <br />chosnafas: sedaaye baba oomad <br />chosnafas: maniii <br />chosnafas: alooooooooooooo <br />chosnafas: maaaaaaani <br />boozak: ! <br />chosnafas: khooneh nisti? <br />chosnafas: khob khosh baashi pesaram <br />chosnafas: kaare khaasi nadaashtam faghat mikhastam azash tashakor koni <br />chosnafas: az tarafe man ye maache mohkam roo dastaash bokon <br />chosnafas: ba inke too bandar abas alan kheli garmeh <br />chosnafas: vali in pooliver ro nigah midaram ta zemestoon <br />chosnafas: nemidooni ke kheili jigareh <br />chosnafas: yagheh gerd <br />chosnafas: ghahveh ee <br />chosnafas: rooshh poolak doozi shodeh <br />boozak: dokhtaroonas? <br />chosnafas: dre yaghash ye daayereh haaye rize ghahveh ee hast <br />chosnafas: hashieh haash sabzeh <br />chosnafas: va roo sinash <br />chosnafas: dota khaate monhani ghahveh ee hast <br />chosnafas: faghat natoonestam maarkesho bekhoonam <br />chosnafas: ye jomleye engilisi <br />chosnafas: nemidoonam chichi <br />chosnafas: avalesh neveshteh: Warning! <br />chosnafas: BAGHIASH MALOOM NIST <br />boozak: mohem ham nist! <br />chosnafas: faghat az ghole man azash fogholaadeh tashakor kon <br />chosnafas: va behesh begoo: <br />chosnafas: dokhtar! <br />chosnafas: to ke inhameh zahmat keshidi <br />chosnafas: digeh chera inghad pif paaf behesh zadi...tarsidi bid bezaneh? <br />boozak: haaan? <br />boozak: <br />chosnafas: va sedaash ghat shod <br />chosnafas: dare asaansor khod bekhod baaz shod <br />chosnafas: vali ro divaresh ye tarake amigh oftaadeh bood <br />chosnafas: omadam biroon <br />chosnafas: too otaghe nashiman boodam <br />chosnafas: bargh rafteh bood <br />chosnafas: va man kormal kormal dashtam donbaale goldoonam migashtam <br />chosnafas: ke baghiyeye grass ha ro az toosh bekanam... ke sadaaye telefon oomad. <br />chosnafas: The end <br />chosnafas:<strong> .</strong> <br />boozak: <br />boozak: babaaaaaaaaa <br />chosnafas: arash jan bebakhshid toro khoda <br />chosnafas: man kheili mastam <br />boozak: <br />chosnafas: yeki ro peyda kardam kose sheraamo goosh koneh <br />boozak: koli jaaleb bood! <br />boozak: inaro key gofteh bodeee? <br />chosnafas: hamin hala <br />boozak: felbedaahe?! <br />chosnafas: dashtam type mikardam otomatic raftam too fazaash <br />chosnafas: taghriban misheh goft <br />boozak: chejoree fahmidi koja tamoomesh koneee? <br />chosnafas: vasatash sare nakh raft az dastam <br />chosnafas: yani liz khord az sar paeeniye koocheh paayeen raft jonoob shahr <br />chosnafas: bad raft taa zire paaye ye gorbeh <br />chosnafas: gorbeheh dasht ba gherghereh baazi mikard <br />chosnafas: jaaye paash ro naghsheh moondeh bood tarafaaye jask o bandar abaas bood! <br />chosnafas: <br />chosnafas: arash <br />chosnafas: ye khaahesh <br />boozak: daram say mikonam ye chizi begam! <br />boozak: jaanam? <br />chosnafas: man mitoonam in dialog ro bezaaram too weblog? <br />boozak: bezaar <br />boozak: moshkeli nadaareh ke hamash harfa khodeteh <br />chosnafas: mer30 <br />boozak: masteee ya chizi keshidi? <br />boozak: akhe ba mastee ke mokhe adam inghad toop chiz nemisaazeh <br />chosnafas: na baba maste mastam vali daram tahe nakho mikesham <br />boozak: ahaan <br />boozak: vali kheili jaaleb bood <br />chosnafas: bebin telephon zang mizaneh man baayad beram... <br />boozak: baashe <br />chosnafas: bye <br />boozak: khosh basheee <br />boozak: ghorboonet <br />boozak: ! <br />Yahoo! Messenger: chosnafas has logged out. (9/19/2003 2:22 AM) <br />---------------------------------------------</div> <br /> <br />پ.ن : <br /> <br />* اثر جاودانه جلال آل احمد <br />برگردان به پينگيليش: Heineken (قوطي سبز رنگ-متولد برلين غربي) <br />پاورقي: تعدادي از صور قبيحه كه خودباختگان به آن "خندانك " گويند از متن اصلي حذف گرديده.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-106392397941542570?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-1063365008905495232003-09-12T15:40:00.000+04:302003-09-12T15:49:28.583+04:30<strong>(( تواتر يگانه ))</strong> <br /> <br />انتخاب ناخواسته <br />يعني همين <br /> كه ميرآب قصه ما <br />يكبار <br />دربچگي <br />در خندقي زنداني شد و از تشنگي مرد <br />انتخاب ناخواسته <br />لذتي است يگانه <br />در مسير عبور تجربه ها <br />كه داغ مي چشي و مي ماني <br />انگار ديروز ِ همين چند سال پيش <br />بيايي وتصميم بگيري كه زجر بكشي تا صيقل بخوري و <br />مير آب قصه ما <br />ريشهايش را نزند. <br />انگار <br />شيريني حشيشي داغ <br />تورا به يك كلوچه گردويي تبديل كندو <br />كنار فنجانهاي قهوه يك ميهماني زنانه <br />هزار چاله ببيني كه هزار ميرآب ريش نزدهء درون قاب <br />با يك تيغ ژيلت براق <br />به صداي استكانهاي درون سينك <br /> لبخند مي زنند <br />وتو <br />معتاد ِ اين تجربه اي <br />كه از كنه اين انتخاب چيزي نمي فهمي <br />جز اينكه ببوسيش و بفهمي <br />كه "نفهميدن" <br />يك <br /> انتخاب ناخواسته است <br />مثل نطفه بستن كلمات بداهه <br />در مسير اين شعر <br />ومي داني <br /> مير آبي كه در بچگي مرده <br /> اصلا <br />ريشي نداشته كه بزند. <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-106336500890549523?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-1062888465995583732003-09-07T03:17:00.000+04:302003-09-07T03:58:56.060+04:30(( كتاب شكسته )) <br /> <br />تو <br /> يك روانشناسي <br />با يك ذهن ساده <br />من <br />يك ديوانه ام با يك <br />- فقط يك- <br />ذهن پيچيده: <br />كه كتاب را كه خواند <br />نبست <br />فقط يك صفحه <br /> يك پاراگراف <br /> يك خط: <br />كه" آدمها توي ذهن خودشان مي ميرند" <br />يا يك <br />-فقط يك- <br />همچين چيزي... <br />كه بعد مشتش را حواله كتاب كرد و كتاب <br /> كه شكست <br />ناخنهايش تير كشيد <br />كه كشيد <br />ناخنها را روي سرنوشت <br />ازدواج <br />و چند چيز ديگر كه از چرك زير ناخن <br />روي خطها چسپيده بود <br />چند چيز كه لاي دست گره كرده محو بود <br />چند چيز <br />مثل" خياري كه در خر روييده بود" و <br /> از تكه اي كتاب شكسته <br />سر خورد و افتاد توي ظرف ميوه ء تو <br />و ظرف سبز شد و <br />خيس <br />مثل اسكناسهاي حق مشاوره <br />يا يك <br />-فقط يك- <br />همچين چيزي <br />كه كشيده شد و شكستو <br /> محو شد... <br />حالا <br />تو شاعري و من <br />يك <br />- فقط يك- <br /> روانشناس ديوانه <br />كه كتاب را مي خواند و التيام مي دهد كه <br />كه <br />كه <br />كه " شكسته كه شكسته! به تخمت! <br />خيار كه گريه نمي كنه كه! " <br />كه ... <br />كه ... <br />كه ." <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-106288846599558373?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-1061140578130145102003-08-17T21:46:00.000+04:302003-08-17T21:58:16.093+04:30رفته بود تو اعصابم مرتيكه آشغال...! <br />وقتي كه نمايشنامه تموم شد .از سالن اومدم بيرون و پريدم به كارگردان كه يه فصل حسابي بزنمش! وقتي منو ديد با خونسردي لبخندي زد و گفت: اول بروشور رو مي خوندي بعد ميرفتي تو سالن!منم تشكر كردم و با دستپاچگي بروشوري رو كه تو جيبم مچاله شده بود رو درآوردم و با شرمندگي از اينكه تو يه محيط هنري برخوردي به اين زشتي مي خواستم بكنم بروشور رو باز كردمو شروع كردم به خوندن: <br /> <br /><strong>... نشاني ها در سه پرده پراكنده اند <br />پرده اول متعلق به تماشاچيست. <br />پرده دوم متعلق به بازيگر. <br />پرده سوم متعلق به نماي ظاهري سن. <br />بي پرده نميشود حرف زد <br />همان طور كه بي حرف!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-106114057813014510?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-1061070320074306462003-08-17T02:15:00.000+04:302003-08-19T01:21:20.480+04:30اين رويا با آن لبهاي كلفتش هرچه زمزمه كند نمي شنوم.اين رويا خجالتيست. <br />اين رويا با آن دندانهاي سپيدش هرچه بخندد نمي فهمم.اين رويا موذيست. <br />اين رويا با آن دستان كشيده اش هرچه سيلي بزند بيدار نمي شوم.اين رويا بي رياست. <br />اين رويا با آن چشمان خمارش <br />با آن زبان مليحش <br />با آن گردن ظريفش <br />با آن ساق سپيدش <br />لطيفش <br />عميقش <br />حجيمش <br />شديدش <br />... <br />اين رويا حالم را بهم مي زند. <br />اين يك رويا نيست!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-106107032007430646?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-1060302607503497662003-08-08T05:00:00.000+04:302003-08-09T00:33:18.750+04:30<strong>هر وقت با سر خيس رفتم جلوي باد موهام فرفري شده. نمي دونم سمت وزش باد جهت تاب خوردنشو تعيين مي كنه يا حركت سرم؟</strong> <br /> <br />در حاليكه رو صندلي ماشين ولو شده بودم، چشام رو بستم و با هر بادي كه تو ماشين مي‎پيچيد دستم رو توي موهام مي چرخوندم. ماشين كه مي‎پيچيد سمت راست، باد از سمت چپ ميومد و موهام به سمت راست مي‎رفتن. <br />پشت چراغ كه رسيديم با صداي نكره ء ترمز دستيش جريان باد رو قطع كرد و گفت: "اين روزا خيلي تصادف زياد شده. تو هر خيابوني كه مي‎ري يه سري خورده شيشه ريخته اون وسط. ملت واقعا زده به سرشون! عوض اينكه تو زمستون كه خيابونا ليزه بيشتر تصادف بشه تو تابستون مي‎شه! ازين ور ترافيك، از اون ور گرما، از اون ور اين پليساي بي عرضهء حق حساب بگير. همه كلافه شدن. تا چراغ سبز مي‎شه گازشو مي‎گيرن و زارپ! <br /> <br />يه لحظه نسيم خنكي تو ماشين پيچيد و رفت. مي‎گن تو آمريكا يه جور گردباد وحشتناك هست كه بهش مي‎گن تورنادو. مي‎تونه با يك وزش يه ماشين و يه گاو و يه آسيابون رو با هم بفرسته هوا. اين آسياباي بادي همش من رو ياد جادوگرا مي‎اندازه! همش فكر مي‎كنم كه يه پنجره ء كوچولو اون بالايِ بالاش هست كه وقتي باد مياد پيرزنه در حاليكه داره خال گوشتي گوشه‎ء لبش رو مي خارونه خودشو رو دسته‎ء جارو جابجا مي‎كنه و از پنجره مياد تو. موهاي خاكستريش رو مي‎بينم كه تو باد اين ور و اون ور مي‎ره و با هر چرخش موهاش يه هوا گندم آسياب شده از اون بالا ميريزه پايين. <br /> <br />پسره كه از ماشين پياده شد يه راست اومد سمت كمك راننده و بهم گفت:" آقا من انترن بيمارستان سينا هستم. امشب هم كشيك هستم.گواهينامه، كارت ماشين و بيمه ء شخص ثالث هم ندارم. فقط اين كارت دانشوجوييم... " <br />كه يهو يه باد تند اومد و كارتش افتاد وسط اتوبان. بين خورده شيشه‎هايي كه مطمئن بودم مال يه ماتيس نقره‎ايه كه يكي دو ساعت قبل راننده‎اش در حاليكه سعي مي‎كرده با سومين كبريت سيگار وينيستون لايت سفيدش رو روشن كنه كوبيده بوده به يه اتوبوس. اتوبوسه تسمه پروانه‎اش پاره شده بود و تيكه هاش هنوز رو كف خيابون بود.مطمئن بودم!كارت رو كف خيابون غلط مي خورد و هر تيكه شيشه اي كه بهش مي خورد يه خط از نوشته هاي روشو خراشيده و پاك مي كرد. كارت سفيد سفيد شده بود. <br /> <br />دستم تو موهام گير كرده بود. از يه طرف مي خواستم برم به پسره كمك كنم كه كارتشو از زير لاستيك ماشينا در بياره، از يك طرف صداي خورد شدن دوباره و دوبارهء شيشه‎ها و وضعيت دستم نمي‎ذاشت كه تكون بخورم. فكر كنم چسبناکي موهام مال ِكلر وحشتناكي بود كه تو استخر زده بودن. دفعه اول كه عرض پونزده متريش رو زيرآبي رفتم يه كم ترسيدم ولي مطمئن بودم كه به تهش مي‎رسم. مطمئن بودم! دفعه ء بعد تصميم گرفتم وقتي رسيدم به ديوار استخر از همون زير آب برگردم. تو مسير برگشت سعي كردم بجاي اينكه به نفسم فكر كنم تعداد خطهاي سفيدي رو كه كف استخر بود بشمرم و برم جلو. ولي تقريبا هفت تا از اين خطهاي موازي رو تونستم بشمرم. بعد از اون همه‎ء كف استخر سفيد شد. ديگه خطاي سفيد رو نمي‎شد تشخيص داد.يه تكوني خوردم كه بيام بالاي آب. <br />يه پيرزنه لب استخر نشسته بود داشت گوشهء لبش رو نيشگون مي‎گرفت. خون سفيدي از زير چونه‎اش ليز مي‎خوردو مي‎اومد طرف سينه‎هاش. .سينه‎هاش قرمز قرمز بود. درست رنگ آب استخر. ولي نوكشون برجسته و سفيد بود. خيلي برجسته! طوري كه حس كردم مي‎تونم نوكشون رو بگيرم و خودم رو برسونم لب استخر. تمام نيروم رو جمع كردم. دستم رو دراز كردم كه يهو باد سردي تو محوطه‎ء استخر پيچيد. موهاي تنم سيخ سيخ شد و بشدت لرزم گرفت. از پنجره ء كوچيكي كه بالاي ديوار استخر بود هشت تا جاروي بلند مثل هشت تا خط موازي سفيد اومدن تو و شروع كردن تو باد چرخيدن. بعد همراه با جهت باد دورم حلقه زدن و شروع كردن دور سرم چرخيدن. موهام تو باد اينور و اون ور مي رفت. يه جارو گير كرد سمت چپ موهام. يه جارو سمت راست. يه جارو از بالا به پايين و اون يكي برعكس.چهارتا ديگه هم دور دستام پيچيدن و من رو كشوندن بيرون از آب. چشمم رو بستم و دوباره باز كردم. نه! مطمئن بودم. هشت تا خط سفيد منحني عين نخاي كاموا دور سرم پيچيده بودن و من رو اينور اونور مي‎كشوندن! يه دور دور سقف استخر چرخيديم و از پنجره رفتيم بيرون. حس كردم لحظه به لحظه داره ارتفاعمون بيشتر مي‎شه. <br />هوا داشت كم كم تاريك مي‎شد. پايين رو نگاه كردم. يه گندمزار بزرگ طلايي بود كه هر چند لحظه يكبار باد توش مي‎پيچيد و موج برمي‎داشت بعد با قطع شدن باد دوباره به صاف ِ صاف مي‎ايستاد و از روبرو من رو بر و بر نيگا مي كرد. انگار مي خواست يه چيزيو بهم بفمونه. داشتم دقت مي‎كردم كه بفهمم منظورشون چيه كه يه صداي عجيبي اومد. برگشتم به رويروم نگا كردم ديدم يه ابر قلمبه ء نقره‎اي خورده به يه اير سياه دراز رعد و برق زده و حالا از وسط اون نور وحشتناك چند هزار تيكه شيشه خورده ء براق ريختن بيرون و مثل بارون داشتن مي رفتن پايين. <br />يه نخ سيگار وينيستون لايت سفيد با سه نخ كبريت سوخته لاي يك تيكه ابر گير كرده بودن و با جهت باد مثل پاندول اينور و اونور مي رفتن. يه آسيابون پير در حاليكه داشت تو باد كله معلق مي خورد خودشو چسبونده بود به پيرزنه و داشت گوشه ء لبشو مك ميزد. سرمو كاملا چرخوندم به طرفشون كه جاروها منو بهشون نزديك كنن كه جاروها پيچيدن تو موهام و موهام فر خورد. يهو حس كردم كه باسرعت هرچه تمام تر دارم سقوط مي كنم به طرف پايين. دادزدم: آي ي ي! موها ا ا ا....كه مثل يه نعرهء وحشتناك تو باد پيچيد و بلند و بلند تر شد: ما ا ا ا ... ما ا ا ا...ما ا ا ا ا ا... <br /> <br />هنوزم صداي پسره تو گوشمه:اين تموم كرده! من انترن بخش اورژانس بيمارستان سينا هستم. كشيك امشب با منه و گواهينامه كارت ماشين و بيمه شخص ثالث آقايون رو هم من ندارم! بريد حراست بيمارستان سوال كنيد! اگر باور نمي‎كنيد اينم كارت دانشجوييم! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-106030260750349766?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-1059860853982698522003-08-03T02:17:00.000+04:302003-08-11T22:38:38.976+04:30<strong>زمانم مو در آورده!</strong> <br /> <br /> <br />زمان...زمان: <br />پشت سر من <br />پشت سرتو <br /> <br />پشت سر تو <br />- پشت من- <br />حرف مي زند: <br />زمان...زمان <br /> <br /> <br />پيش روي تو <br />روي تو <br />پيش من: <br />پشت پشت زمان <br />روي من! <br /> <br />پشت و روي من <br />حرف من <br />زنگ مي زند: <br />زمان...زمان <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-105986085398269852?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-1058395522414101102003-07-17T03:15:00.000+04:302003-07-26T16:04:17.616+04:30<strong> " ِ اعراب "</strong> <br /> <br />-...َ ا <br />-... ِ ا <br />-...َُ ا <br />همه را زير ِ تنظيف چلاند و بعد <br /> تف كرد توي كاسه! <br />چيپس زرد تعادلش بهم خورد و رفت زير خيار ها <br />مرد ... <br /> گهي به گويش عربي خورد و سيگار را روشن كرد <br />دگمه ء Redial <br /> زير ِ قاشق ِ ماست بود.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-105839552241410110?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-1057878649154461312003-07-11T03:40:00.000+04:302003-07-11T03:44:28.996+04:30<em><strong>(( تحقير ))</strong></em> <br /> <br /><strong>وقتي مچاله مي كنم <br />وقت را <br />وقتِ سالن بدنسازي <br />ساز را <br />و مرا <br />- كه فكر مي كند: <br />مزخرفترين ِ نوشته ها قصه است - <br />وقتي مچاله مي شود <br />وقت ِ <br />شاعر شدن ِ <br />كاغذ.</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-105787864915446131?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-1057525687213255192003-07-07T01:38:00.000+04:302003-07-07T01:53:50.970+04:30<strong>(( زجاجيه ))</strong> <br /> <br /><em>- نه... نشد! اين كرما چرا واينميستن؟ اين گلوله ها كجا در مي رن؟</em> <br /> <br />سرش را برگرداند طرف سقف و به لامپ كم مصرف خيره شد. بعد از چند لحظه چشمهايش را بست و دوباره باز كرد.نمي شود گفت پلك زد چون وقتي پلك مي زني هميشه چيزهايي از قلم مي افتد. چند چيز كه بالاخره يكجوري اتفاق افتاده و رفته. بايد تمركز مي كرد. مردمكش را مي چرخاند و دنباله ء اين خط هاي تكه تكه ء مارپيچ را مي گرفت. سرعت حركت گلوله ها را تخمين زد. غالبا فاصله را نمي شمارند.مي آيد و مي رود.بعد چرتكه مي اندازند كه حسابشان از خستگي چقدر جداست. خب اين هم نوعي فاصله است.پس شمردن ندارد.جدا كردنش گاهي آنقدر پيچيده مي شود كه حساب... <br /> <br /><em>- نه... نشد! چه جوري اينو حساب كرده آخه؟! پيمانكاري كه نتونه طول يك آرماتور آج دار رو تو نيم وجب بتن درست در بياره...آه! گندش بزنن!</em> <br /> <br />همانطور كه با خودش فكر مي كرد خطي كج ومعوج را روي نقشه ادامه مي داد كه نوك مدادش دوباره شكست. با حالتي عصبي انگشت شستش را روي انتهاي مداد فشار مي داد كه نوكش بيرون بيايد. ولي هيچ اتفاقي نمي افتاد. اتفاق كه مي گوييم چيزي شبيه يك نعلبكي خيس است كه آبدارچي از روي ميز بر مي دارد و مي برد. بردن يك استكان چاي نيم خورده با تكه كاغذي شبيه چك كه به ته آن چسپيده. <br /> برد. از اول هم معلوم بود كاسه اي زير نيم كاسه است. تمام در خواست انبار ها و حواله هاي خريد مفقود شده بود. ظاهرادفتر بندر عباس اين روها خيلي شرجي شده و كارمند ها هم از تشنگي مدام چاي مي خورند . 45 درجه بالاي صفر كه شوخي نيست. شوخي معمولا به حالتي گفته مي شود كه ... <br /> <br /><em>- نه...نشد!... اژ دوباره : اژين مي تشي؟ ...اژين چي؟ ....پش حتما اژ اين مي تشي!</em> <br /> <br />با هر حركتي آب دهن آويزانش – كه زياد هم غليظ نبود- در هوا تاب مي خورد.شبيه نوك پرگاري باريك كه حول چانه مي چرخيد و با شعاعهاي مختلف نيم دايره هايي در هوا مي كشيد.هر وقت در سايه بوديم. پرگار محوتر مي شد و نيم دايره ها براق تر.نيم دايره ء جديد به قبلي مي خورد و قسمتي از آن را در مسيرش محو مي كرد و بلافاصله به باقي مانده اش مي چسپيد. داشتم فكر مي كردم كه اين منحني كي بسته مي شود... كه مشتش را نزديك صورتم آورد و بعد خيلي سريع جلوي چشمهايم باز كرد . و دوباره همان صدا . مي خواست مطمئن شود كه اينبار.. .بوي شاش و دود سيگار توي تمام تاكسي پيچيده بود و انتهاي مسير... <br /> <br /><em>- نه ... نشد!</em> <br /> <br />زاغكي قالب پنيري ديد به منقار گرفتو... نه! نشد! نه اينكه پنير مزه ء بدي باشد. راه معده پرپيچ و خم است مثل راه آمل! وقتي اينهمه موي مجعد توي ماست خيار...نه ...نشد!هر وقت اين پستچي آبله رو مي آمد يك پانصدي مي خواست و يك خيار.من هم مجبور بودم دوباره ميل باكسم را باز كنم و بعد از مطمئن شدن از ويروس نداشتن نامه خيار را در بياورم و تحويلش بدهم....نه ...نشد!هر چشمي يك كانون دارد و وقتي ضعيف شود بايد كانون عينك روي آن منطبق شود. وقتي كه مشت توي صورت بخورد كج ميشود و تو سرگيجه مي گيري. حالا بايد دوباره اين كانون منحني…كانون منحني؟! نه نشد! چادر كه كد پستي ندارد.نور هم مصرف شده و نقشه هم كه خط خطي! پس اين كرمها كجا مي روند؟! گوشه ء چشم؟ پايين مژه؟... <br /> فكر مي كنم سرعت حركت گلوله ها را بشود تخمين زد ولي روي پلك نشستن كمي ترسناك است...نه؟ <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-105752568721325519?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-1055802387825427442003-06-17T02:56:00.000+04:302003-06-22T20:04:07.060+04:30‌( <em>ميل بافتني</em> ) <br /> <br /><strong>مثل يك حساسيت غليظ <br />مي خارد ذهنم <br />.... <br />اين آدمهاي پوسته پوسته <br />چند وقتي ورم مي كنند <br /> ... <br />" مدام" <br />توي خواب كهير مي زندو <br />"زياد" <br />وقتي كه قرص شد <br />واليوم 25 هم اثر نمي كند ناخنگير ِ من!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-105580238782542744?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-955227992003-06-11T02:07:00.000+04:302003-06-11T02:12:22.000+04:30... داشتم فك مي كردم لنگ بودن پا ربطي به حفظ كردن قرآن نداره ... خواهرم صدام كرد و گفت: ماني..."تيمور شرقي" تو آسياست؟<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-95522799?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-954124232003-06-08T00:00:00.000+04:302003-06-08T00:09:42.000+04:30<b>(( گشايش ))</b> <br /> <br />مدتها بود كه با هم در گيري داشتيم. از خواهش و التماس گرفته تا بد و بيراه. مي گفت كه همه ء فكراشو كرده. ديگه اصلا نمي تونه تحمل كنه. داره ديوونه ميشه. هرچي خواستم منصرفش كنم نشد.از هر ردي كه رفتم: از جامعه ...از اقتصاد...از فرهنگ...از نسلها...خونواده ها...خاطره ها...از حسامون...از منطق ازعقل و ازين جور حرفا...خلاصه هر چي گفتم نشد. ديگه كار واقعا داشت به جاي باريك مي كشيد. نمي دونم وقتي مي گن باريك دقيقا چي ميشه...مثلا اگه اين قضيه قرار بود يه داستان بشه يه كلمه اي مثل "انتحار" داشت يه جايي تو همين سطر وول مي خورد. يا مثلا اگه قرار بود باريكتر بشه مي رفت تو مايه هاي تار مو و سلموني و قيچي و اينا... گفتش ...گفتم....گفتش...گفتم... ديدم گفتن فايده نداره بايد عمل كرد ولي بازم گفتم: باشه! هر چي تو بخواي. <br /> <br /> <br /> يادمه كه دو سه ماه مونده بود به انتخابات. همه جا پر پوستراي تبليغاتي و حرفاي عجيب غريب بود. هركيو مي ديدي مي گفت كدوم وري هستي؟ برو بچ هم كه زرتو زورت مي رفتن اين ور اون ور داد و بيداد كه اين دفعه فرق مي كنه و نمي دونم چي چيو چي چي... مام مثل همه كه مي خواستن از غافله عقب نمونن رفتيم سراغ يكي ازين ستادا و تو خيابونا ولو كه سيدو تنها نذارين يكي مي گفت: رو چشم...يكي مي گفت: پسر جون تو مگه درس ومشق نداري ؟... يكيم مي گفت: مطمئن باش! تورم صدا مي كنيم...ما تنها خور نيستيم! مام هي باهاشون چك و چونه مي زديم.هي ما مي گفتيم ... هي اونا مي گفتن... <br /> <br /> <br />گفتم ببين: من تسليمم! ولي به يه شرط... گفت : باز ديگه چي؟ لابد بازم مي ترسي؟ گفتم: نه ديگه از اينا گذشته...ميگن مرده و قولش! واسه اينكه حرف خالي نباشه و روزشم تا آخر عمر يادت بمونه يكم صبر كن بذار اين يارو اگه برنده شد همون روز اعلام نتايج قال قضيه رو مي كنيم. دراومد كه: تو اينكاره نيستي و فقط سخنراني مي كني وعده وعيد مي دي ! غصه آينده و مامانم اينا رو نخور...اين يه مساله كاملا شخصيه كه به هيچكس ربطي نداره! من يه آدم آزادم اينو مي فهمي؟!آخه لعنتي... تو تنها مردي هستي كه تا آخر عمرم... <br /> <br /> <br />نه خير...! طرف زده بود كانال2 اونم بد فرم! ميخ شده بود به زيپ شلوارم و همونجور بر و بر نيگاش مي كرد. بعدشم يه تكوني خوردو جيغ زد: بيبين اين آخرين باره كه دارم با زبون ازت مي خوام اگه نخواي كمك كني مجبورم .... <br />راستم مي گفت ... وقتي كار به يه جاي به اون باريكي مي كشه ديگه هيچ كاريش نمي شد كرد ! بالاخره حرفمو قبول كرد كه كاري نكنيم و فقط حرفشو بزنيم تا تكليف مملكت روشن شه... <br /> <br /> <br />نمي دونم چند وقت ازين جريان گذشته...حالا وقتي فك مي كنم و بر مي گردم به عقب مي بينم كه نبايد اون روز اونم تو اون لحظه باريك يهو عقب مي رفتم و قال قضيه رو مي كندم. نمي دونم... الان چن ساله كه همينجور دارم با خودم حرف ميزنم و بالا پايين مي كنم. اين ياروهه ام رو ديوار اتاق يه ريز مي خنده ومي ره تو اعصابم... <br />اونم كه شوهر كرد ورفت. <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-95412423?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-951594182003-06-01T22:50:00.000+04:302003-06-02T17:30:21.000+04:30" <a href="http://www.lamtakam.blogsky.com/">اگر بخواهم ايران را توصيف كنم <br />بايد در آب جوش جلق بزنم و مني پخته را <br />به عنوان صبحانه <br />براي پيرزني مفلوج بفرستم <br />اگر بخواهم جهان را توصيف كنم <br />... </a>." <br />و داستان: "<a href="http://www.lamtakam.blogsky.com/">مردی كه سايه اش روی تابلو افتاده بود</a>" <br />از وبلاگ " <b><a href="http://www.lamtakam.blogsky.com/">لام تا كام</a></b> " بشتابيد كه داستان<b> ليلا مظهر </b> ...شعرهاي <b>نانام</b> و... كلي زندگيه بابا!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-95159418?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-950516802003-05-30T02:06:00.000+04:302003-05-30T02:08:32.000+04:30<b>چرتو چولا</b> <br /> <br />1) <br /> بوسه... فك كنم يادم مياد چي بود:" بوي لنت ماشين" يك! ... " بوي فيلتر سيگار" دو! ... <br />مي گفت اگه سه بار يه چيز قديميو بسوزوني ديگه همه چي يادت مي ره . مثلا فك مي كني كه دماغتو تازه عمل كردي !... حالا يه بوس بده... <br />..................................................... <br />2) <br /> مكث كرد...انتظار قشنگي داشت... <br />بعد از خواندن ...نگاهش را دزديم كه : <br />- چطور بود؟ <br /> - قشنگ! <br /> فرياد زنان راهش را ادامه داد: <br /> نگو قشنگ...هيچوقت نگو قشنگ!... قشنگ يه فحشه! <br />............................................................ <br />3) <br /> برايم بس نيست <br />"مرور" را مي گويم و <br />" سلام " ... خوبي؟ <br />............................................................ <br />4) <br /> تق تق !... به فرض كه نمي بينم ... وارد شور مي شويم... سكوت رارعايت كنيد... تق تق ! <br />............................................................ <br />5) <br />درد... درد است ديگر! <br />اين ماه سر قرار نيامده؟ <br />زني كه مرد! <br />... دختر يا پسر؟ <br />مردي كه زن! <br />درد ... درد است ديگر! <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-95051680?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-949344692003-05-27T15:29:00.000+04:302003-05-27T15:30:13.000+04:30<b>خاطرات و جنبه حسي اتفاقات احمقانه است.... <br /> تنها چيزي كه اهميت داره حماقت ما ست .</b> <br /><i>عماد رام رفت.</i> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-94934469?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-948059002003-05-24T03:21:00.000+04:302003-05-24T23:52:42.000+04:30<b>( اتاق )</b> <br /> <br /> <br />هنوز درست حسابي از خواب پا نشده بودم .همونجور گيج ومنگ داشتم غلت مي زدم كه حس كردم تمام بدنم خيس ِ خيسه.بعدش همه جا تاريك شد وديگه هيچي معلوم نبود . فقط هر چند وقت يكبار يه نوري ميومدو مي رفت. اولاش اين حالت عجيب داشت حالمو بد مي كرد ولي كم كم بهش عادت كردم.كاملا بيدار شده بودم و داشتم سعي مي كردم بفهمم كجام... <br /> <br />تو يه اتاق بودم كه همه جاش قرمز بود: ديوارا , سقف و كفش ...قرمز قرمز. يه در ِ عجيب غريبي داشت.گاهي از وسط به بالا و پايين باز مي شد, گاهي مثل دراي شيشه اي فروشگاها وقتي بهش نزديك مي شدم دو تيكه مي شد واز دو طرف كنار مي رفت , گاهي وقتا هم مثل يه دايرهء مچاله جمع مي شد و تبديل به يه نقطه مي شد.اتاق متحرك بود.انگار حول يه محور فرضي تموم ابعادش مي چرخيد وباز با همون حالت برمي گشت سر جاش. <br /> <br />هرچي زمان بيشتر مي گذشت حس مي كردم كه خيلي از اين حالتا رو قبلا هم تجربه كردم.كم كم داشتم به اين نتيجه مي رسيدم كه اين يه قضيهء تكراريه و مي تونم تغيير حالت بعدي رو پيش بيني كنم. آخرين باري كه اينطوري شدم تنم مثل يه تيكه آجر سفت شده بود و اونقد خون تو مغزم چپيده بود كه مخم داشت منفجر مي شد وبعدش عين الان كه تيك عصبي دارم چپ و راست مي خوردم به در و ديوار اتاق.نمي دونم چرا اينجوري مي شد؟ حدس مي زدم يا اتاقه كه هي داره كوچيك مي شه يا منم كه لحظه به لحظه دارم چند برابر مي شم.اونقد چرخيده بودم كه چشم داشت سياهي مي رفت.حس مي كردم هر چي كه بزگتر مي شم پوست تنم نازك و نازكتر مي شه و اين قضيه اونقد وحشتناك بود كه پيش خودم گفتم: الاناست كه بتركم! درد شديدي تو تموم تنم بالا پايين مي رفت. حس كردم صورتم كبود شده و تموم ريه هام پر يه مايع غليظه.داشتم خفه مي شدم. ديگه نمي تونستم تحمل كنم... <br /> <br /> يادمه كه هر وقت اينجوري مي شدم با يه بالا آوردن...بالا آوردن؟! نه نمي خواستم بالا بيارم! با اينكه دهنم داشت صاف مي شد ولي يه جورايي ازين حالت خوشم اومده بود ... نمي خواستم تموم شه ! مي تونم بگم داشتم كيف مي كردم.ديگه اتاق كيپ تنم بود وبا تكون خوردنش منو اين ور اون ور مي كشيد... داشتم از جا كنده مي شدم... نمي دونستم چيكار كنم .دنبال يه راه حل بودم كه... <br /> كه چي...؟! كه هرچه زودتر ازين وضيت خلاص شم...؟! يا تا اونجا كه ميشه لفتش بدم و طولانيش كنم؟!...اصلا مگه من اين وضع قاراش ميشو درست كرده بودم كه حالا عوضش كنم؟! ديگه واقعا مسخره شده بود. <br /> <br />چيز زيادي از بعدش يادم نمياد فقط اينو مي دونم كه چشام سياهي رفت و عق زدم. وقتي بهوش اومدم ديدم چند جاي تنم لك شده و پوستم مي سوزه.خوب كه دقت كردم ديدم يكي داره به زور تيكه هاي دستمال كاغذي رو كه به تنم چسپيده مي كنه . چند لحظه بعد دوباره همه جا تاريك شد. <br /> <br />منم گرفتم خوابيدم. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-94805900?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-947078092003-05-22T03:17:00.000+04:302003-05-24T03:38:54.000+04:30<b>كه با شنيدن ِ يك هيچ</b> ... (1)* <br /> <br />من اينجام!...عمه داري؟... .يادته؟... چقد فحش داد به خودش؟!...آخه مسجد كه جاي ...عمه داري؟... مرتيكه گوز ملق يه دورم خوندش! ... كه مطمئن شه...عمه داري؟...آره... رفت!... يادته؟... حالا منم كه اينجام! <br />( ادامه دارد...)* <br />............................................................................................................................................. <br />*چي چي" ادامه دارد" شاسكول؟! حا لا هرچي! هر جا! اون بالا فقط يه نيمچه جملست كه بعدش هيچي نذاشته.... دلواپسي؟! منتظري؟! كوفتي؟!....حالا هرچي! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-94707809?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-945051282003-05-17T22:10:00.000+04:302003-05-17T22:12:07.000+04:30<b> انسان خرد گراي امروز زبان گفتاري گياه گونه را برنمي تابد.</b>* <br /> <br />ضمير خود آگاه آدمي همواره نشانه گذار درك موزوني از وقايع هستي بوده و هست.آنجا كه هر پيشامدي پيش درآمديست بر عبوديت پندار واحه ها... في المثل در بهم ريختگي اجسام باژگونه نوعي بهم آميختگي ذاتي نهفته است و عملكرد ذهني فرد نوعي بازتاب شرايط است كه لزوما تراواشات آن منوط به كلمه نيست.سيماي ظاهري انساني نرينه را تصور كنيد كه در باژگونه گي لحضات تجسم تفاوت فاحشي را با فرد همبسترش برنمي تابد كه جزء جزء اين بناي همگن در كليتي مثل كاربرد ِ زبان معاشقه بيانگر گويش صرف نيست. كه زبان درايتي پرز گونه دارد و رنگي گاه نزديك به گلبه اي كه تحرك پذيري و انعطاف آن طيفي از حس خاكي غليظ را به روح متعالي فرد ضميمه مي كند ."تصويرگرايي لحظه " موقعيت مكاني بحث را به پايانه اي رسانده است كه پس از اين حادثه شيرين كورسوي آن از دور خودنمايي مي كند: <br /> <br />1) قارچ گياهي است از شاخه ريسه داران كه بعربي آن را فطره و كماه خوانند.ريسه اين گياهان از رشته هاي ساده اي تشكيل ميشود كه آنها را Mycelium نامند. چون اين گياهان فاقد كلروفيل هستند و نمي توانند از انيدريد كربنيك موجود در هوا استفاده كنند و مواد غذايي خود را آماده نمايند بنابراين برخي از آنها بصورت انگل روي موجودات ديگر بسر مي برند. <br /> <br />2) در مجمع الادوار هدايت آمده است كه چون دو جسم مصادمه كنند هر دو بصدا در آيند و اگر در هر دو موجبات اهتزاز موجود باشد هردو در مايه ء خود نغمه ايجاد كنند و نغمه هردو بگوش رسد.اما آنجا كه اهتزاز يك جسم مستهلك باشد نغمهء مقروع شنيده شود. <br /> <br /> <br /><b>و ظلمات...! كدورتهاي طول وعرض و عمق عالم سفلي ...! كه پس ِ صفير سركش نغمهء مقروع زباني گياه گونه خواهي داشت به رنگ سپيد و طعمي گس! <br />در آن روز زبان ابزار پوشالي مكالمه نيستواين نفير مدام ِ هول انگيز كه :</b> <br /> <br /><i>تا اصلاع ثانوي ... ِ بساط تعطيل و هر شش ساعت يكبار "يه خيلي" كوتريماكسازول واژني ميل بفرماييد.</i> <br />................................................................................................................ <br />* يك جملهء كلفت از يكي از بزرگان. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-94505128?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-942788862003-05-13T22:49:00.000+04:302003-05-14T05:22:25.000+04:30خفتشو چسپيدمو گفتم: <br /><b>همش تقصير توئه ! پاشو بينم تن ِ لش! مگه نمي بيني چقدر شاكيه...؟! تا خفت نكردم پاشو...! پاشو به خانوم بگو گه خوردم! </b> <br /> <br />يه نيگا ه ِ مظلومانه اي بهم كرد...آب دهنشو قورت داد و گفت : <br /> <br /><b>به پير ! به پيغمبر! به خدا نخوردم! يعني دم دهنم بودا...ولي نخوردم! ... بعد ِ اون خون و خونريزي... اونم با اون لاستيك ِ چسپون ِ لعنتي... نفسمم بالا نميومد!... به چه زبوني بگم نخوردم؟!</b> <br /> <br /> بعد يه كم سرخ شد و در حالي كه به گوشه ء آسمون خيره شده بود گفت : <br /> <br /><b>حالا مي خواي پاشم خب!... اين يه بحث ديگست !</b> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-94278886?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-938905132003-05-07T03:20:00.000+04:302003-05-08T06:27:31.000+04:30"<b>هاي ! قرمساق عوضي ! با تو ام ! تو كه داري اينجا رو مي خوني ! من نمي رم جاي ديگه بنويسم اين تويي كه بايد لشتو ببري ! به كس عمت خنديدي اگه يه بار ديگه رو اين صفحه كليك كني</b>... " <br /> <br />اينا رو نوشت... يه دور خوندش.. بعد رفت روش كليك كنه كه ببينه پست و پابليش شده يا نه... <br />- رفت؟<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-93890513?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-937097112003-05-03T21:35:00.000+04:302003-05-03T21:35:37.733+04:30 <br /><b>چرتو چولا</b> <br /> <br />قصه ء پارگي پرده <br />قصه ء پرده <br />پرده در پرده <br />قصه <br />قصه پاره... <br />اي آتيش پاره! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-93709711?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-936001872003-05-01T20:21:00.000+04:302003-05-01T20:35:27.000+04:30<b>(( تيك تاك...))</b> <br /> <br /><b>صداي دايره ء <br />آويخته بر ديوار <br />تعبير خاطره نيست <br />از خواب <br /> به تو پناه مي برم <br />ازتو <br />به خواب...</b> <br />اين را <br />روي ضخامت پرده نوشت و گفت: <br /><b>خستگي خسته است...بخواب!</b> <br />حالا <br /> - بعد ِ اين همه صبح... - <br />"دايره " خواب ِ او <br /> و او <br /> خواب ِ پرده ء پاره ... <br />عجب خروپفي!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-93600187?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-932893042003-04-26T14:26:00.000+04:302003-04-26T14:26:49.943+04:30-... <br />... <br />-كلمه فقط يه ابزاره ... <br /> خب واسه همين مي گم ديگه! <br />- هر وسيله اي يه چيز مربوط به خودشو درست مي كنه <br />يه چيزي كه به تو مربوط ميشه... <br />- به تو مربوط نميشه! <br />نه منظورم اينه كه... اصلا تو چرا اينفد وول مي خوري؟! <br />- دارم دنبال يه چيزي مي گردم <br /> فندك اونجاست <br />- فندك فقط يه ابزاره... <br />يه دقه اجازه بده!.... ببين عزيز من زندگي يه آدم عين يه روز تعطيل مي مونه. كافيه دير از خواب پا نشي تا بتوني راستو ريستش كني...كله سحر بري كوه...تو كوه زن بگيري...با هم" تو عزيز دلمي" گوش كنين ... ظهر ناهار بخوري تا غروبم يه بچه داشته باشين كه بخواد فردا بره دانشگاه. <br />- اون كه ميشه مدرك گرايي! <br />خب مدرك گرايي مثل يه كاسه لوبيا مي مونه كه اون بالا حالتو جا مياره. تو راه برگشتم مي توني بي دغدغه به ارثو ميراثي كه از خودت ميزاري فك كني. <br />-يني مي تونم برم دستشوويي؟ <br />آره جونم! چرا نمي توني؟! دستشويي همون سختياي زندگيه... وقتي منتظر مي شي تا سبك شي... مثل پرواز كردن .... رقصيدن... <br />- من مدتهاست نرقصيدم! <br />واسه اينكه فك مي كني رقص يه جور ابزاره... هان؟ <br />- نه! واسه اينكه گاز فندكم تموم شده. <br />خب تلاش كن... مبارزه كن ! <br />-چه جوري؟ <br /> پاشو يه كبريت بيار از آشپز خونه...زندگي يعني همين! <br />- همين الان آشپزخونه بودم. <br /> خب ؟ <br />- انگار ديشب دخل حلوا شيكري رو در آووردي ...آره؟ <br />ديدم داري تلفن حرف مي زني گفتم مزاحمت نشم... معدم درد مي كرد شامم نخورده بودم. راستش زياد پولم همراهم نبود كه يه چيزي بگيرم بيارم... هرچي گشتم فقط همين تو يخچال بود. <br />- امروز چند شنبه ست؟ <br /> فك كنم جمعه <br />جمعه يه ابزاره مي توني باهاش يه هفته حال كني نه؟ <br />اممم.... خب بستگي به... <br />- پاشو برو نون بگير! <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-93289304?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-929751402003-04-21T14:38:00.000+04:302003-04-21T14:53:16.000+04:30<b>سوراخ توري پنجره ء گرامي! من سوراخ دستي دور و ور مچم... تو هنوز توي ديواري؟! <br /> مگسي توي من است.من توي آرنج كسي.كمي كه توي اين گردنه گير كنم... ببخشيد..."گرد گيري "كنم تو مي روي آنطرف شيشه روي ديوار.شايد هم توي ديوار! حالا من به چشمش رسيده ام و آنطرف ساختمان سوراخي نشسته كه توي يك سوراخ است. سوراخ ساختمان توري دارد و توي توري مگسي. من توي سوراخ مگس هستم. مگس توي سوراخ توري.توري توي سوراخ ساختمان و ساختمان توي يك سوراخ چشم. واضح است: اگر اين مگس به بهانه ء جفت روي آن مگس بپرد من توي سوراخ ليز مي خورم و مي رسم به سوراخ دري.كه سوراخي دارد و چشمي كه سوراخ است پشت آن مگسي را مي پايد. منم كه دستي دستي سوراخ شده ام دستش را مي چسپمو همين دور و ور ها از مچش بالا ميرم. <br /> مي رود طرف ديوار دستش را دراز ميكند كه پنجره را ببندد.پنجره به ديوار مي خورد من به توري! من مي روم توي سوراخ توري ... تو هنوز توي ديواري؟</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-92975140?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-928010162003-04-18T02:03:00.000+04:302003-04-18T02:03:25.000+04:301- واسه عشقش اهميت قائل مي شد <br />2- واسه اهميش عشق قائل مي شد <br />"همين" ديگه ! قربون دستت... شعله ء زيرشو كم كن "همش" ته نگيره !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-92801016?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-926096492003-04-15T02:43:00.000+04:302003-04-15T02:52:20.000+04:30<div dir="ltr" align= left> <br /><b> die Sehnsucht nach liebe ! </b> <br /> <br /> <br />- Der wichtigste Trend heisst " Multi" <br /> <br /> <i>Kompromsse schliessen....</i> <br /> <br />- Liebling ... das kannst du nicht ! <br /> <br /> <i>selbstbewusst...</i> <br /> <br /> - Nimm das alles nicht so schwer! <br /> <br /> <i>stets daran denken...</i> <br /> <br />... <br /> <br />Er stirbt nach einer Uberdosis Drogen...Alle beide lachten ganz tooll....</div> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-92609649?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-920520212003-04-05T23:51:00.000+04:302003-04-05T23:58:09.000+04:30(( <b>بهاريه</b> )) <br /> <br />به! هار هم كه شده اي بهار! <br />چهار تا و نصفي فصل <br />و اين دست گازو <br />كه اين حرفها را ندارد <br />چمن در قيچي مبارك است <br />مثل سيزده <br />در به در نحسي جاي گاز <br />دست را دراز كن <br />من <br />اينچا <br />ته اسفند <br />نشسته ام <br />دارم نفت را ملي مي كنم <br />خسيس بازي هم نداريم: <br />در ِ پيت مال همه ! <br /> <br /> <br />مژه ها كه سبز شد <br />چهار تا و نصفي چشم... <br />قرمزم كه باشد اين حرفها را ندارد <br />با يك گاز حسابي <br /> بروآن ور عيد <br /> قيچي را گره بزن <br />من <br />اينجا <br />- نه ! كمي جلوتر- <br />ايستاده ام <br />چشمم را تحويل بگيرم <br />خسيس بازي هم نداريم: <br />عيد مال همه! <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-92052021?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-906083112003-03-13T00:47:00.000+03:302003-03-13T01:06:16.000+03:30<b>شكار شبانه</b> <br />_____________ <br /> <br /> <br />تازگيها <br />خرناسه اي وحشي <br />روي بدنم دراز ميكشد <br />-وقتي كه شام خربزه است و <br />ناخودآگاه ترين ضمير زخمي! <br />خميازه ء سپيده دم <br />خاطره ء چرتهاي پاره پاره است <br />... <br />چرت هاي خوشمزه ء مرده ! <br />تصميم را گرفته ام: <br />امشب <br />ـقبل از خواب- <br />به تفنگ فكر ميكنم و پلنگي <br />با خالهاي يشمي <br />فردا، <br />خيابان خوابم <br />حكومت نظاميست! <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-90608311?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-906071852003-03-13T00:25:00.000+03:302003-03-13T00:47:26.000+03:30<a href="http://chanteh.blogspot.com/2002_03_01_chanteh_archive.html">آخي...چي مي خواست بشه...چي شد!</a> <br /> بچم چند روز پيش تولد يه سالگيش بود... بنفش به دنيا اومد. شيش ماه نشده سياه شد . واكسناشو نزد زرد شد.سرفش گرفت لك شد: يه خط قرمز كه خودشو هم رعايت نمي كرد....چن تا حرف جيگري ِ اين مدلي: <b> چ ن ت ه</b> .... <br />يادش به خير! چقد با اون كون كوچولوش زور زد كه بگه : "چنته" اسم يه پودر راه بازكن توالته نه " توبره" و " توشه"! <br /><b>ما از اولشم تو چنتمون چيزي نريخته بوديم. چنتمونو تو يه چيزي ريخته بوديم</b>. <br />امروز كه رفتم شناسنا مشو ديدم. يادم اومد هيچي واسش كادو نگرفتم. همچي كه عره گوزش بلند شد چند تا كديين ريختم تو شيشه شيرش. يه جاسيگاريم گذاشتم گوشه روروئكش... <br /> فك كنم دندون فشون نگرفته باهاس بره جرم گيري!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-90607185?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-903675552003-03-08T23:50:00.000+03:302003-03-08T23:50:42.890+03:30<b>(...)</b> <br /> <br /><b>گز مي كنم <br />محيط منحني مردمكت را <br />سر مي خورم <br />و ليز مي خورم <br />چنانكه كفشهايم در مژه هايت گير مي كند <br />نگاه كه مي كنم <br />تمام بادامها <br />-نشكسته- <br />تلخ مي شوند.</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-90367555?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-897796002003-02-26T19:24:00.000+03:302003-02-27T14:39:10.000+03:30(( <b>غرور</b> )) <br /> <br />خوابي ديده ام <br />از غرور يك دروغ ناپايدار <br />واين چشم عاج دار <br />كه مي چرخد روي پاشنه و بر مي گردد كنار عصايي <br />كه دادش در آمده <br /> <br />خوابي ديده ام <br />از دروغ يك غرور ناپايدار <br />و اين خواب آبدار <br />كه سكندري مي خورد و مي افتد گوشهء پلكي <br />كه چشمش در آمده <br /> <br /> <br />تلق <br />تلق <br />تلق <br />خوابي ديده ام... خواب! <br /> <br /> <br />كه تعبير الف <br />برجستگي يك استوانه روي صفحه اي سوراخ سوراخ <br />كه گل چيزي گرد شبيه همين سطل واژگون ماست <br />و مي گويند كه مثل چشمهايم و اين صفحه <br /> كه مي پرد سفيد... <br /> <br />سفيد صفت مناسبي براي اين جمله نيست <br /> خوابي كه دروغ است <br />يك جملهء سياه دارد <br /> مثلا با مست يا راست <br />و مشروبي تقلبي و بد بو <br />در <br />سطل ِ <br />ماست. <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-89779600?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-894908842003-02-21T15:06:00.000+03:302003-05-16T04:16:42.000+04:30((<b>استقرا</b>)) <br /> <br /> <br /><b>"قوي "يعني قوي ِ سپيدي كه دلواپس غول است <br />اينجا جدال جلگه است و غولي عصباني: <br />اينجا پرهاي شكسته است و شا خ ها <br />اينجا براده هاي منقار و ماهي ها <br />-كه دستگاه تراشكاري را دور مي زنند تا فنجان چاي سركارگر و بر مي گردند اينجا: <br />وسط يك تيزر نلويزيوني <br /> چسب رازي به احترام يك شاخ سه دقيقه سكوت و بعد <br />انگار كه هيچ فنجاني از لمس لبي كه پريده است <br />چشمش آب نمي خورد - اينجا - <br />ويرگولي مي گذارمو مي روم آنطرف <br />كه مواجب بگير ِ حسي لطيفمو <br />"بهره وري" <br /> يعني قوي بودن عصبهاي نخاعي كفش <br />وقتي لي لي كنان توي آن راه مي روي <br />حا لا فرض كه استقراي رياضي نجات دهنده نيست <br />صفحه ء ديگري را امضا كن <br /> كه هنوز وقت دارمو خط اول را دوباره مي نويسم: <br />"قوي" يعني اينهمه جاندار خونگرم عصباني... <br /> اينجا : كارگاه مجسمه سازي وما <br /> هيچ كار مهمي نمي كنيم.</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-89490884?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-894261642003-02-20T14:35:00.000+03:302003-03-02T21:22:44.000+03:30خروسخوان <br /> بكارت مواج باد را عطسه كرد: <br /> َهچِم! <br /><a href="http://khaabnama.persianblog.com/">خوابنما</a> شده بود.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-89426164?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-891043662003-02-14T22:12:00.000+03:302003-02-14T22:14:07.000+03:30(( <b>پشت چراغ قرمز</b> )) <br /> <br /><i>- پشت چراغ قرمز؟! ... </i> <br />اين عنوان نوشتن براي روزنويسي هاي اينجا هم براي خودش قصه اي شده. اينجا پشت چراغ كه مي نشينم قرمزم. پس بايدي هست كه بايستم و اين غريبه ء ايستايي را مهمان كنم به چند واژه غريب تر. نه سكوت مي كنم ونه به تنها چشمهاي تنهايي كه مي شنود است نگاه مي كنم. به همين سادگي! <br /><i>-"چس نا له" هم براي خودش راه و رسمي دارد پسر! وقتي بي خيال مي مانيو بي مرام محو مي شوي ادبيات كيلويي چند است؟ </i> <br />(نه ! نترسيد! اين نوشته را نمي خواهم چرتو چولا كنم ... مي بينيد كه ...عنوانش چيز ديگريست!) وقتي لاي اين انحناي كمر و كلمه و كاف هي زور مي زني كه بنويسيو هي لبهء كلاهي گشاد روي قوز بينيت ليز ميخورد چيزي <br /> نمي بيني كه چيزي بفهماني! <br />نمي دانم زندگي مي كنم كه براي شعرم سوژه شود يا سوژه اي در شعر مي شوم كه زندگي مرا بكند. <br /><i>- جفتش دو عدد است آقا جان! قرمه سبزي بخور بدون گوشت و بعد گز و باقلواي اعلا را هر هشت ساعت يكبار بلمبان و هميشه ناشتا باش !!!</i> <br /> <br /><b>جهت اطلاع از مانده حسابم به سايتشان مراجعه مي كنم.يك ساعت است كه در مي زنم و كسي جواب نمي هد. سرم را پايين انداخته ام كه خضوعم قل بخورد و از پله ها برود پايين. بعد سرم را بالا مي گيرمو سرفه اي مي كنم كه يعني: ِا ِهم! <br />مردي حدودا بيستو هفت ساله وشش ماه و سه روزه است. عينك فلزيش را پايين تر مي كشدو از پشت ميز نگاهي به خضوعم مي كند.بعد انگار كه نگران حادثه اي باشد بسرعت بسمت راه پله مي رود و خلط غليظ سبز رنگي را از دربان تحويل مي گيرد بعد با خونسردي بر مي گردد وبه سمت قفسه ء پرونده هاي قرمز ميرودو پوشه اي را بيرون مي كشد. وقتي كه مطمئن شدپوشه باز نمي شود و به هم چسپيده آن خلط غليظ روي پيشانيش را آرام بر مي دارد وروي درز پوشه مي مالد.پوشه عطسه اي مي كند و باز مي شود. اين چهارمين روزي بود كه بعد از بيست و هفت سال و شش ماه و يك ساعت اين جمله را مي ديد: <br /> "لطفا اجازه ندهيد كسي از شماره رمز اختصاصي شما مطلع گردد . از عيان كردن آن بروي دستمال كاغذي/كاسه دستشويي / لبهء آستين / گوشه ء آسفالت پياده رو و هر چيز مشابه ديگر نيز اكيدا خودداري نماييد.اين رمز غير قابل تغيير مي باشد." <br />بعد يكبار ديگر عينكش را جابجا ميكند و خيره مي ماند به من.كه يعني: تو خجالت نمي كش هر وقت تشنه ميشوي آب بينيت را مي خوري؟! ... <br />دربان به ساعت ديواري پايين راه پله نگاهي مي كند و زير لب زمزمه مي كند: هشت ساعت گذشته است. بعد با خونسردي لبهء آستين يونيفورمش را به ديوار مي مالد.دگمه ء سر آستينش به ديوار گير ميكند و مي افتد اين پايين كنار خضوع من. دگمه مثل كسي كه تازه از خواب برخواسته باشد تنها چشمهاي تنهايش را مي مالد و به عينك فلزيم نگاه مي كند. عينك خودش را جمع و جور مي كند ودر حالي كه چهارمين چشمش را مي دزد جابجا ميشود و ميايد وسط خيابان. درست زير چرخ آمبولانسي كه پوشه ء سر ما خورده راه به سرعت به بيمارستان مي برد.</b> <br /> <br /><i>اينجاست كه من هم عين شما ازين فضا هاي بي سر وته و سمبل شده لجم مي گيرد ودر حالي كه سعي مي كنم جمله ء پاياني متن شبيه نوشته هاي " پشت چراغ قرمز"ي شود سرم را پايين مي اندازمو خضوعم را بالا بعد بايد سرفه اي كنم تا ببينم اين متن بي سر و ته پست و پابليش مي شود يا نه... <br /> </i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-89104366?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-889921872003-02-13T00:38:00.000+03:302003-02-13T00:38:56.000+03:30تا حالاشده چشاتونو ببندينو گوشتونوبچسپوندين به ويترين؟ تا حالا شده لامپ فلورسنتو بو كنين؟ نا حالا شده با دو تا مانكن خونسرد دعواتون بشه؟تا حالا شده جاي دماغتونو رو شيشه بكنين؟تا حالا شده آستيناتونو پرو كنين؟تا ... حالا نشده بجنبين! ديروقته ها...!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-88992187?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-885446712003-02-04T22:46:00.000+03:302003-02-04T22:54:55.000+03:30<b>چرتوچولا...چرتو چولا ...چر ر ر ر</b> (چند بار پشت ِ هم بخونين!) <br /> <br />يكي بود...يكي ديگه.... بنداز بالا!... : <br /> <br /> <i>* دست به آب..: راينيتيدين رواي ِ روشنفكري اهل روسيه بود.</i> <br /> <br />1) <br />به مادرم گفتم : <br />ديگر تمام شد! <br />هميشه پيش از آنكه فكر كنم اتفاق مي افتد <br />بايد از ماني لبي بگيرم! <br />.............. <br /> <br />2) كنارم جا نيست بشيني <br />نمي بيني چقدر باسنمو پهن كردم؟! <br />............... <br />3) <br />خال خدا خالخالي بود <br /> خل زاييدش! <br />...................................... <br /><b>باشگاه زبون بسته ها:</b> <br /> <br />- هي هي هي هييييي...ي ِ ي ِ ي ِ ...ِ!!! <br />-اوي! <br />-آخ! <br />-ووي! <br />-واخ! <br />-آ... <br />-اوف ف ف ف ...! <br />... <br /> <br />( *راينيتيدين: <br />همين <br /> جا <br />بيشين <br /> يه كم چشماتو ببند...) <br /> <br />... <br />-اي حافظ شيرازي تو محرم هر رازي... <br />... <br />-اوهوم م م... :) <br />_________________ <br /> <br /><b>در ضمن من "وق لبي" ميزنم وآهنگ مورد علاقمم اينه:</b> <br /> <br />*&^%$#@ٌ <br />&)&%!@#$ <br /> <br />برگردان به سانسكريت : <br /> <br />هر آنكس كه دارد زدانش خبر <br />گرامي شمارد حقوق بشر <br /> <br />(شعر: استاد ابراهيم صفايي / آهنگ: عبد الكريم مهر افشان) <br />################## <br />قصهء ما تموم شد <br />تگري زديم حروم شد! <br />################## <br /> <br /><i>نه بابا مثكه واجب نيست يه وبلاگ ديگه بزنم!</i> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-88544671?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-881282812003-01-28T04:49:00.000+03:302003-01-28T04:52:10.000+03:30<b>(( نامه تكاتي ))</b> <br /> <br />سلام يعني چه؟! حالم كه نباشد گذشته را ِاي! بد نيستم! اينجا كه سفيد بود خط اول نيست. اين... جاي بالا آوردن روان ن ن ...نويسنده نم پس نمي دهد. بايد سرش را بكوبي به كاغذ و تن لشش را عمدا عمودي ...لبها اگر هنوز مي لرزند سوراخ پشتش نشانه است و فوت... من با تو...اين توي لعنتي يك كارتون نه اني ميشن كه بوي گه بازيچه...آهاي دوست گرامي! من هزارمين شخصيت مجازي را لاي همين روز نوشتها خط خطي مي كنم.مثل عشق ادبي به يك وبلاگ تحصيل كردهء شيري...نگران چشمهاي مردم چند لينك شاعرانه را لك كنم؟چندنفري چشمهاي چنته را ديده ايد؟! چند نفريد كه اينهمه فاضلاب ِ بو گرفته... <br />عزيز دلم روزنامه مي خواني؟! خط بريل لاي مدفوع هاي زنجيره اي ...آنقدر دمكراسي دستشويي را...تمرينات كششي..راست مي گفت بندهء خدا! ...كراوات را كه دور كمر بستي ...نترس! فوقش زبان ادبيت همين مي شود كه آويزان است! چند هيجده سالهء حامله هم كه صغر سن دارند چند واكسيناسيون... آمپول پروژسترون...شايد هم در عوض ِ كودكي‌‌؛ شناسنامه بزايند! <br />نگران نباش! ...اين نامه را روي ايوان اتاقم مي تكانم. پنجره اي سه رنگ باشد ونگاهش به دهكده... تو قرمزش را بخوان... يرقانم را روي خورشيد... و منتظر مي مانم تا پلكهاي سياهش پنجره را ببندد.اين دنياي مجازي فردا صبح هم همين رنگيست.فقط يادداشتي كراوات زده براي چشمهاي لكه دارت... ديگر حرفي ندارم كه سلامم را جبران كنو نامه اي رسميو... مواظب ايوان باش! <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-88128281?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-881164942003-01-28T00:52:00.000+03:302003-01-28T00:57:40.000+03:30<a href="http://4040.blogspot.com/">چلچله</a> رو امشب پيدا كردم.تو برفا دراز كشيده بود.لخت ِ لخت...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-88116494?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-880213652003-01-26T02:13:00.000+03:302003-01-26T02:27:16.000+03:30<b>(( پشت چراغ قرمز ))</b> <br /> <br /><i>بهش گفتم: ساعت چنده ؟ <br />-ساعت مي خواي چيكار؟! <br />-چيز... <br />خب بابا ! دقيقا 5 صبح ! <br />بهم گفتش: چند ساعته؟ <br />-بذار ببينم... سه ماه ميشه ...اونم 24 تا و... <br />- خب بابا ! دقيقا 5 تا شب!</i> <br /> <br /><b>هنوز داره يه ريز غر مي زنه: سا عت چاها رو پن جاه و پنج دق قيقه...سا عت چا ها رو پن جاه و پنج دق قيقه.... سا ...عت... <br />گوشي رو گذاشتم!</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-88021365?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-878951122003-01-23T15:59:00.000+03:302003-01-25T00:53:52.000+03:30<b>دهاتي شبيه ده <br />دست شبيه دستمال <br />و توشبيه طعنه <br />حالا كه مي زني <br />سري به دستمال <br />دست مزرعه درد مي كند <br />دستت درد نكند!</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-87895112?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-877457562003-01-21T00:46:00.000+03:302003-01-22T20:41:32.000+03:30<i>انگار چند وقتي شده است....مي دانم كه ناتوانم و ناتوانم از ندانستن توانايي...انگار نا تمامم! تمام كه شدم تمامم را مي گذارم روي كتف تمبري و ليس مي زنم...دوستي مي گفت بزاق و كلاغ خواهر و برادرند...چيزي خيس و سياه ...دهن باد پر از دره است و دهانم پر از باد... <br />ديديد ناتوانم؟! <br />خيره به گوشه ء اتاق پاكتي نشسته است. روي خودش چيزي مي نويسد و مات....شيريني شيرين شمال...نمي دانم: نادر كلوچه اي (؟)...كلوچه ء نادري ؟ ... <br /> حق با شماست! <br />به هر حال شعري از ضياء الدين ترابي برايتان مي نويسم...شايد... <br /> همين!</i> <br />____________ <br /> <br />(( <b>سرخي اين گنجشكها به شگفتيم وا نمي دارند اصلا</b> )) <br /> <br /><b>0 <br />شگفتا كه گنجشكها اين را نمي دانند <br />صبح از كنار پنجره ام سرك مي كشند <br />نوك مي زنند بر شيشه ي پنجره <br />تا بگشايم و <br />نجاتشان دهم از هواي آلوده <br />لجم مي گيرد و محلشان نمي گذارم <br />همان جا مي مانند تا بميرند. <br />0 <br />ودرد <br />درست از همان جا آغاز مي شود <br />كه دستت را مي گذاري <br />دست از سرم بردار تا سردردم ساكت شود. <br />0 <br />گفته بودم كه گنجشكها سر درد نمي گيرند <br />نه تب مي كنند ونه مي لرزند <br />سرشان را راحت مي گذارند روي سنگ و مي ميرند. <br />0 <br />شگفتا كه آدمها اين را نمي دانند <br />شب از كنار پنجره ام رد مي شوند <br />بوق مي زنند و قشقرق راه مي اندازند <br />تا پنجره را ببندم و <br />خودم را نجات بدهم از صوت هاي آلوده <br />لجم كه بگيرد محلشان نمي گذارم <br /> تا بروند و گم شوند <br />0 <br />ودرد <br />درست از همانجا آغاز مي شود <br />كه دستت را بر مي داري <br />دست از سرم بر ندار تا سردردم ساكت شود. <br />0 <br />گفته بودم كه آدمها سر درد نمي گيرند <br />تب مي كنند و مي لرزند <br />سرشان را مي گذارند روي متكاي راحت و مي ميرند. <br />0 <br />با اين همه <br />سرخي اين گنجشك ها به شگفتيم وا نمي دارند اصلا <br />0 <br />تيمارستاني اگر سراغ داشتيد <br />خبرم كنيد كه يك شهر ديوانه سراغ دارم <br />دست نخورده <br />نه به آدم مي مانند ونه به گنجشك <br />فقط مي خواهند متفاوت باشند <br />همين.0</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-87745756?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-874687232003-01-15T14:02:00.000+03:302003-01-22T20:40:31.000+03:30<a href="http://fo.persianblog.com/"><b>دور؟ <br />خيلی نمی روم <br />سری به ديوار می زنم برمی گردم!</b></a> <br /> <br />*** <br />دوستان مهرداد فلاح همين حوالي پرسه مي زند و ما در قفسه ها نشسته ايم و شعر خوب مي خوانيم... گرسنه ام! بروم كمي هواي خوشمزه... <br /><a href="http://fo.persianblog.com/"><b>مهرداد</b></a> عزيز به وبلاگستان خوش آمدي. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-87468723?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-873442442003-01-13T12:02:00.000+03:302003-01-20T21:55:56.000+03:30(( <b>همه چيز عوض شده</b> )) <br /> <br />همه چيز عوض شده <br />غير ازين ماه كه بالاي سرمان است <br />وقتي به ماه فكر كنيم <br />استخوان هايمان زنده مي شوند <br />به صدا در مي آيند <br />انگار دو نفر با هم حرف مي زنند <br />و قرار ملاقات فردا را مي گذارند <br /> فردايي كه تا بجنبي <br /> 30 سال گذشته <br />و اين 30 سال مثل انار رسيده اي از ساقه مي افتد <br />اناري كه طعم شيرينش در دهن باد است <br />بيا برويم <br />ول كنيم اين استخوان ها را <br />برويم به كوچه بچگي مان <br />جايي كه هيچ چيز نمي فهميديم <br />و وقتي توپ در هواست <br />تو دخترك همسايه مان بشو <br />آنقدر گرم بازي مي شويم <br />كه فراموش كنيم بزرگ شويم <br />فقط توپ به زمين نيفتد <br />وگرنه اينجا دوباره ويران مي شود <br />_____________________ <br /> <br /><i>دري به دريغا / شايان حامدي</i> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-87344244?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-870833542003-01-08T03:22:00.000+03:302003-01-20T21:55:30.000+03:30<b> <br />سلامي گفت <br />دست در جيبش كردو شمرد <br />"نمي خواست هايش" را : <br />يكي كاغذ مچاله <br />تكه اي محبت با واسطه <br />پلاك در ِ خانه <br />و ... <br />خداحافظي نكرده رفت. <br /> <br />اطلاعيه: <br /><i>جسد" مردي بدون هويت" <br /> شناسايي شد. <br />اثر انگشت عزراييل روي سوراخ جيبش بود</i>.</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-87083354?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-867121602002-12-31T00:56:00.000+03:302003-01-28T01:02:19.000+03:30<img src="http://images.google.com/images?q=tbn:Bzdy6FNx1W0C:www.cosmicbaseball.com/mayak8.gif <br />"align="bottom" border="1" width="90" height="101"> <br /> <br /><div dir="ltr" align= left> <br />Your thoughts, <br />dreaming on a softened brain, <br />like an over-fed lackey on a greasy settee, <br />with my heart's bloody tatters I'll mock again; <br />impudent and caustic, I'll jeer to superfluity. <br /> <br />Of Grandfatherly gentleness I'm devoid, <br />there's not a single grey hair in my soul! <br />Thundering the world with the might of my voice, <br />I go by -- handsome, <br />twenty-two-year-old. <br /> <br />Gentle ones! <br />You lay your love on a violin. <br />The crude lay their love on a drum. <br />but you can't, like me, turn inside out entirely, <br />and nothing but human lips become! <br /> <br />Out of chintz-covered drawing-rooms, come <br />and learn- <br />decorous bureaucrats of angelic leagues. <br /> <br />and you whose lips are calmly thumbed, <br />as a cook turns over cookery-book leaves. <br /> <br />If you like- <br />I'll be furiously flesh elemental, <br />or - changing to tones that the sunset arouses - <br />if you like- <br />I'll be extraordinary gentle, <br />not a man, but - a cloud in trousers! <br />---------------------------------------------</div> <br /> <br /><i><b>(( ابر شلوار پوش ))</b></i> <br /> <br /> <br /><b>فكرتان خواب مي بيند <br />بر بستر مغزهاي وا رفته <br />خوابش <br />نوكران پروار را ماند <br />بر بستر آلوده <br />بايد برانگيزم جل خونين دلم را <br />بايد بخندم به ريشها <br />بايد <br />عنق و وقيح <br />ريشخند كنم <br />بايد بخندم آنقدر <br />تا دلم گيرد آرام <br /> <br />بر جان من نه هيچ تار موي سفيد است <br />نه هيچ مهر پيرانه <br />من <br />زيبايم <br />بيست و دو ساله <br />تندر صدايم <br />مي درد <br />گوش دنيا <br />پس مي خرامم <br /> <br />اي شما ظريف ترين ظريفان <br />كه عشق را <br />با كمانچه مي خواهيد <br />اي شما <br />خشن ترين خشنان <br />كه عشق را <br />با طبل و طپانچه مي خواهيد <br />سوگند <br />حتي يك نفرتان <br />نمي تواند <br />پوستش را <br />چون من <br /> شيار اندازد <br />تا نماند بر آن <br />جز <br />رد در رد ِ لب و لب <br /> <br />گوش كنيد <br />در آنجا <br />در تالار <br />زني هست <br />از انجمن فزشته هاي آسمان <br />مي گيرد دستمزد <br />كتان تنش نازك است و برازنده <br />مي بينيدش <br />ورق مي زند لبهايش را <br />گويي كدبانويي <br />كتاب آشپزي <br /> <br />اگر بخواهيد <br />تن هار مي كنم <br />همانند آسمان <br />رنگ در رنگ <br />اگر مي خواهيد <br />حتي ازنرم نرمتر مي شوم <br />مرد <br />نه <br />ابري شلوار پوش مي شوم <br /> <br />من به گل بازار باور ندارم <br />چه بسيار فخر فروخته اند به من <br />مردان و زنان <br />مرداني <br />كهنه تر از هر مريضخانه <br />زناني <br />فرسوده تر از هر ضرب المثل</b> <br />*** <br /><i><b>ابر شلوار پوش /ولاديمر ماياكوفسكي/ ترجمه م. كاشيگر</b></i> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-86712160?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-861917552002-12-18T03:52:00.000+03:302003-01-15T22:44:17.000+03:30<i>هرچه اين ذكاوت ِ الكن را مي كاوم فكر هاي زبان بسته لذيذ ترند : <br /> يك بسته فكر ِ بسته ... يك پرس هم بناگوش... <br /> (ايشالا عروسيتون...!)</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-86191755?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-860378712002-12-15T22:32:00.000+03:302002-12-15T23:01:15.000+03:30<b><i>(( چنگي به چله نشين ))</i> <br /> <br />اين چهچهء سرد چلو جوجه <br />اين چنبرهء چايي <br />به چاله هاي چهل سالگي <br />اين "چرا و چون" <br />اين چموش! <br /> پيچكي بر چپر هاي چروكيده <br /> چيره مي شود <br />چند چوب چانه كه <br /> چلچله <br /> چند روز پيش <br />چاييده؟! <br />چشم باز مي كنم: <br />چيزي به چله نمانده است...</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-86037871?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-859976522002-12-14T21:47:00.000+03:302002-12-15T02:08:23.000+03:30<b><i>(( زاغهء نگاه ))</i></b> <br /> <br /><b>باد معده را <br />قرقره كردو قورت داد <br />زبانش دراز بود: <br />به فربه گي <br /> مرد نارنجي <br />به پنجره ء <br />كباب ِ روبرو <br />به زباله هاي همسايه <br />دراز... <br />مثل دنب مادرش: <br /> " رفيق فرخنده " <br />با چشمهاي سبز پرسشگر <br />مثل چشمهاي حاج قاسم <br />- كه هر وقت <br /> باغچه را آب مي داد <br />زگيل مي زد- <br />گرسنه بود <br />مي خواست <br /> كيسه ها را پاره كند <br />مي خواست <br />آزاد باشد <br />مثل استالين! <br />... <br />سالها بعد <br />سبيلش را كه باد برد <br />بغض كرده بود <br />باد معده اش كه پخش شد <br />دهانش را باز كرد و گفت: <br />م <br />ي <br />و <br />گربه <br />گنگ گريه بود.</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-85997652?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-858616082002-12-12T02:32:00.000+03:302002-12-15T02:16:14.000+03:30<b> (( نامه تكاني )) <br /> "خبر" خاطرهء خيس ِ خماريست. از كهنه برايت مي نويسم: <br />گيج گاهم گاهي روي دلم دمر مي شود دايي! دمار را كه از دود روزگار در مياورم دشتها روي دلمه ها دريده مي شود دايي!... دودمان ِ دمپايي ديروز! <br />اين هجو ها را هل مي دهم به بي طرفي ِ تفاله. تفاعلي كه فاعل ندارد تبرك است و توهم. چيزي شبيه همين حدس ِ حامله كه حواشي حرف را اماله ميكند دايي! آي... دايي! تناسخ ِ تماميت تمبر! <br />اين بابونه هاي بيوه به باد را گاهي برايت گم مي كنم چيز شبيه گمان ِ گاه به گاه... تا بيايمو ياد را يائسه ببويم و بروم .آي... دايي! خاطرهء خوارج ِ خواب! خبر ِ خاصي خلاصه نيست ... ِخس ِخس ِ سلامتي روي سماور است و صداي ساكتم...چيزي شبيه سكسكهء صبر دا ا ي ي ي ي ي...</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-85861608?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-857436962002-12-10T00:14:00.000+03:302002-12-10T00:14:31.000+03:30<i><b>اگه دنبال يه سايت توپ واسه ساعتها خوندنو و شنيدن ِ حرف حساب مي گردين يه سر( نه! چند سر!) برين <a href="http://www.ketabehafteh.com/thisweek/index.asp">اينجا</a> .</b></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-85743696?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-857414492002-12-09T23:25:00.000+03:302003-01-18T01:04:48.000+03:30 <i>احمد زاهد لنگرودي در <a href="http://yadashtha.persianblog.com/">يا دداشت هايش</a> اشعار بسيار قوي و نوشته هاي عميق و زيبايي را به خانه هايتان مي آورد. فكر مي كنم اين داستان كوتاه ( كه بسيار برايم جالب بود) براي بيشتر شناساندن اين نويسنده ء چيره دست كافي باشد:</i> <br />-------------------------------------- <br /><i><b>داستان كوتاه كوتاه</b></i> <br /> <br /> <br /> <br /><b>آن مرد آمد</b> <br /> <br /> <br /> <br /><b>خسته آمد و نشست درست كنار گاري‌اي كه اسب خسته‌ي آن، كناري خوابيده بود و در خواب ديده‌بود كه بال دارد و تك‌شاخي؛ آن‌وقت به اسب نگاهي كرد. آنرا بست به گاري و نشست روي آن. شلاق در هوا چرخيد و بالهاي اسب را بريد. پشت چرخهاي گاري زمين شكافت. اسب شاخي نداشت. به‌ياد مثلي قديمي‌افتاد كه تنها حسرت بود و حسرت بود و حسرت بود</b>. <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-85741449?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-854868912002-12-04T19:40:00.000+03:302002-12-04T19:46:57.000+03:30<b>(( در كار ِ خير ....)) <br />شبها <br />تختم <br />شوهر مي كند <br />چهار پايهء آهني <br /> به خواستگاري آمده <br />وآغاز شمارش مهريه : <br />قژ <br />قژ <br />قژ... <br />بستگان <br />مثل شيار هاي در هم تنيده ء فنر <br />جمع مي شوند... <br />باز مي شوند... <br />و نظر مي دهند <br /> دربارهء يك زندگي زناشويي سالم <br />در خواب ! <br />تختم <br /> شبها شوهر مي كند.</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-85486891?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-854195852002-12-03T09:47:00.000+03:302002-12-03T09:50:37.000+03:30 <i>دوستان علاوه بر نوشته هاي بي عنوان/ شعرو مقاله / "چرتو چولا"/ " فارسي را پاس بداريم " / "نوك شكستهء داركوب" / "پشت چراغ قرمز" و... بخش جديدي به چنته اضافه كردم با عنوان : " يه كاميون تله موش " . اين سري از نوشته ها نمي دونم جزو چه دسته بندي از نظر ادبي هست( مثل بقيشون! ) ولي سعي مي كنم توشون قانون اول نيوتنو كه همون سياليت و بداهه نويسي در وبلاگ هست رعايت كنم و ميشه گفت يه جور حس لحضه ايه كه با يه كم حوصله ميريزمش تو قابلمه و هم مي زنم بعدش سر افطار مي لومبونمشونو يه عاروقم روش! اگه كمكم كنين كه فرقشو با ك...شعر بفهمم ممنون مي شم...! <br />اينم اوليش:</i> <br />------------------------------------- <br /> <br />((<b>يه كاميون تله موش</b>)) <br /> <br /><b>هر كسي تو دنياي فراموش شدهء ته ذهنش يه ولايت فكو فاميل داره . تو امتداد ِ اين خيابوناي خاكستري بي امتداد يه مامور شهرداري داره : صنوبر و افرا و كاج مي كاره... <br />ياد روز درختكاري به خير! انگار هر كي يه ريشه تو دستاش داشتو يه دوجين لپ گلبه اي مي كاشت ديگه اصلا به خورشيد نيگا نمي كرد كه الان شبه روزه يا فصل مدرسه ... انگار همين ديروز بود... بادبادكا دور حوض جمع مي شدنو با هم قرار مي ذاشتن كه وقتي بزرگ شدن ته نخاي رنگ وارنگ ِ همو بگيرنو از اون بالا بچه هاي شرِ "ميدون گلها" رو بندازن رو فوراه ها... يادمه يه شب پشت خونه ء علي اينا اونقد ترقه در كرديم كه آبجي ممد سيماش اتصالي كردو جيغ زد كه" از سيبيلاتون خجالت بكشين! اينهمه كت شلوار جور واجورو داده بودين خوش شويي كه اينجوري برينين بهش؟! " ممدم طبق معمول يهو جيم مي شدو چند دقيقه بعد جا لباسيو يخچالو شورتو كرست بود كه از پنجرهء خونشون مي پريد پايين...! <br /> ته كوچه "پرهيزگار "يه بابايي بود كچلو مو فرفري. بچه محلا بهش مي گفت: بابا شمل.ميگفتن قديما عاشق بود. يه زيدي داشته آخر ِ هولو! هميشه يه لباس بلند قرمز تنش مي كردولپاي تو دل بروشو از لاي موهاش مينداخت بيرونو قرو قميش ميومد. تو محل هيشكي نمي تونست سيم ثانيه تو چشاش زل بزنه! بابا هر روز دو راهي " بيقرار" باهاش قرار مي ذاشتو با هم مي رفتن عشقو حال...! يه روز كه هوا تاريك بود بابا خواب ميمونهو يادش ميره بياد سر قرار ...طرفم سر دوراهي نمي مونهو راشو مي كشه ميره...! <br />بابا شملم قاط مي زنهو كارش ميشه اينكه هر روز كتوشلوارشو بده خشك شويي كه تا هوا تاريك شه حاضر شه! <br /> غروبا بعد اذان كه دلش مي گرفت يه تيكه روزنامهء موچاله از جيبش در ميا وردو مي ذاشت رو صورتشو عين بچه ها بغض مي كرد . بعد مي رفت گوشهءحياط مسجد كز مي كردو واسه خودش آواز مي خوند : بهشتي/ آي بهشتي/ آي بهشتي ... طال ِ/ قاني روتو/ زنده نذاشتي... <br />يه روز كه با بابام از نماز مغرب بر مي گشتيم ديدم ولو شده رو كف حياطو داره تو راه آب ميشاشه... بعد يه غلط ميزنهو دمو دستگاشو مي گير رو به آسمون طرف خورشيدو غشو ريسه ميره! رفتم پيشش دستشو گرفتم گفتم: "بابايي! چرا اينجوري مي كني؟! ضايست بابا پاشو! ببين... مردم دارن نيگات مي كنن! " اونم برگشتو خيلي جدي نگام كردو گفت: "ببين كوچهء نابكار! اگه يه دفه ديگه نا خبركي گمشي با همين ژ-3 سولاخ سولاخت مي كنم يوهاهاها...ها! " <br />يهو حس كردم هر چي دستمه داره ازش يه آب زرد مي چيكه : نون سنگ/ كتاب ِ دكتر/ جانماز مكه اي بابام... <br />آي ي ي ي! چقد همه چي زود مي گذره! انگار نه انگاركه بابا ها هيچوقت نمي زان وقتيم مي زان جمعه مي زان ! هنوزم كه هنوزه زير لاستيكاي اين حس گه جك مي ندازيمو منتظر ميشيم يه خانومي بياد كمكمون كنه پنچري بگيريم! <br />من از اين"هر كسا " اوقم مي گيره اونقد كه ديگه اين چايي شيرين از گلوم پايين نميرهو عين لجن مي پكه تو گلوم! <br /> پسرم نشسته با ما داره افطار مي كنه... كلي پوز اون دونخ شيويدو ميدهو ميگه: بابا جون ببين! تو ديگه واسه خودت داري مردي ميشي! كم كم بايد كله گنجشكيو بذاري كنارو تا خود ِ افطار هيچي نخوري... </b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-85419585?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-852736802002-11-30T03:47:00.000+03:302002-12-02T00:04:49.000+03:30<a href="http://www.nushazar.de/weblog/index.htm"><b>هزار كيلو گل محمدى، پست مدرنيسم و حكم اعدام آغاجرى</b></a> <br />(وبلاگ<a href="http://www.nushazar.de/weblog/index.htm"> با شما نيستم </a> / يک شنبه 3 آذر 1381 ) <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-85273680?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-852728892002-11-30T03:19:00.000+03:302002-12-01T23:34:01.000+03:30<b> بعضيا از ناچاري بيچاره مي شن , بعضيا از بيچا ري ناچار... </b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-85272889?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-850868012002-11-26T06:16:00.000+03:302002-11-30T21:11:33.000+03:30<b>... <br />- *فكر مي‌كنيد نگاه باز و فارغ از سانسور دروني به زندگي و شور و شوق داستان‌گويي كه جايي بهش اشاره كرده‌ايد، چقدر كمك كرده كه خودتان باشيد؟ <br />اول از شور و شوق داستان‌گويي مي‌گويم: باور كنيد من كه خيلي پوست كلفت هستم در خواندن هرگونه و زيرگونه‌ي داستان، اغلب داستان‌هاي كوتاه و بلند، رمان كه ديگر جاي خود دارد، فارسي را با خميازه و زجر مي‌خوانم. آدم فكر مي‌كند طرف را مجبور كرده‌اند بنويسد. انگار نويسنده بودن چيزي‌ست در رديف دكتر بودن در پنجاه سال قبل كه "بايد" بود و شد و خروار خروار افاضات به خلق‌الله تحويل دادو چون نمي‌شود، خود نويسنده هم انگار در حين نوشتن خميازه مي‌كشيده و خوابش مي‌آمده، نتيجه، داستان‌هاي كوتاهي‌ست كه كش آمده و شده "رمان"؛ يا حسي گذرا و معمولي‌ست كه به زور لباس داستاني تنش كرده‌اند؛ محصولي بي‌حال، بي‌شور و وارفته. به لحاظ موضوعي هم كه عدل گورستاني. در مورد سانسور دروني كه گه‌گداري هم اينجا و آنجا درباره‌اش مي‌نويسند كه "نبايد" داشت و اله و بله، من فكر مي‌كنم وقتي نويسنده‌ در فضايي زندگي كند كه مجبور نباشد از خانه‌ي خودش گرفته تا محل كار و كوچه و خيابان، با نقاب (در شكل‌ها و اندازه‌ها ورنگ‌هاي مختلف) حركت كند، ديگر اين بحث خودسانسوري بي‌معنا مي‌شود. <br /> <br />- ولي با خواندن داستان‌هايي از غربت "به قول شما" هيچ آن نگاه باز و بدون سانسور را نمي‌بينيم. <br /> <br />شايد به اين خاطر كه درك من و شما از نگاه باز و بدون سانسور متفاوت باشد. من شخصا هيچ وقت موقع نوشتن داستان به اين فكر نمي‌كنم كه كي قرار است بخواند يا كجا قرار است چاپ بشود. <br /> <br />- و براي همين شايد به راحتي داستان‌هايي از شما و برخي از نويسندگان خارج از كشور در ايران به چاپ رسيده است؟ <br /> <br />جواب اين سؤال را احتمالا دايي جان ناپلئون بداند. <br /> <br />- اگر واقعا اينطور نيست و ما داستان‌هاي از صافي گذشته‌ي شما را مي‌خوانيم، چرا حاضر شديد كه تيغ سانسور شما را هم گرفتار كند !؟ <br /> <br />قضيه‌ي خودسانسوري خيلي فراتر از "تيغ سانسور" رسمي است. ملغمه‌اي است از فرد و جامعه كه "خوب" و "بد" دارد و آنقدر هم مرزهاي اين خوب و بد دقيق و تيغ‌دار است كه به آن "رسمي" اجازه مي‌دهد شلتاق كند. از سيصد هزار سال قبل تا حالا هركس رسيده بحث سانسور دولتي را پيش كشيده و برخي‌ها براي خالي نبودن عريضه گاهي هم از "انواع ديگر" سانسور گفته‌اند و من وقتي مي‌شنوم كه دوست نويسنده‌ي مقيم ايران كه خيلي هم مخالف سانسور است به من مي‌گويد بابا تو ديگه اينجا رو خيلي شور كردي (منظورش به كار بردن تعدادي كلمات بود كه ملت روزانه كيلو كيلو مصرف مي‌كنند و تازه از زبان شخصيتي داستاني)، نمي‌دانمبايد خودم را بزنم به نشنيدن يا بگويم عزيز، آخه... يك نگاه سرسري به همين كتاب "مميزي كتاب" و بايد و نبايدهاي اخلاقي و فرهنگي جامعه نشان مي‌دهد تيغ سانسور واقعي كجا و كجاهاست... <br />***************************************** <br /> <br />* قسمتي از گفت و گوي " بهرام مرادي " ( نويسنده / ساكن برلين ) با <a href="http://www.sokhan.com/interview.asp?ID=31005">يوسف عليخاني ( سايت سخن )</a></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-85086801?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-850831352002-11-26T04:56:00.000+03:302002-11-30T21:10:35.000+03:30 <br /><b>*I'm an ocean in your bedroom <br />Make you feel warm <br />Make you want to re-assume <br />Now we know it all for sure <br /> <br />I'm a dance hall dirty breakbeat <br />Make the snow fall <br />Up from underneath your feet <br />Not alone, I'll be there <br />Tell me when you want to go <br /> <br />I'm a meth lab first rehab <br />Take it all off <br />And step inside the running cab <br />There's a love that knows the way <br /> <br />I'm the rainbow in your jail cell <br />All the memories of <br />Everything you've ever smelled <br />Not alone, I'll be there <br />Tell me when you want to go <br /> <br />Sideways falling <br />More will be revealed my friend <br />Don't forget me <br />I can't hide it <br />Come again make me excited <br /> <br />I'm an inbred and a pothead <br />Two legs that you spread <br />Inside the tool shed <br />Now we know it all for sure <br /> <br />I could show you <br />To the free field <br />Overcome and more <br />Will always be revealed <br />Not alone, I'll be there <br />Tell me when you want to go <br /> <br />Sideways falling <br />More will be revealed my friend <br />Don't forget me <br />I can't hide it <br />Come again get me excited <br /> <br />I'm the bloodstain <br />On your shirt sleeve <br />Coming down and more are coming to believe <br />Now we know it all for sure <br /> <br />Make the hair stand <br />Up on your arm <br />Teach you how to dance <br />Inside the funny farm <br />Not alone, I'll be there <br />Tell me when you want to go <br />**************************************************** <br /> <br />*Artist: RED HOT CHILI PEPPERS <br /> Album :By The Way <br /> Song :Don't Forget Me </b><a href="http://www.tabalorium.com/tabs/16615.html">1</a> / <a href="http://www.mp3s4free.net/redhot.shtml">2</a> / <a href="http://www.stankygroove.com/shows/redhot.html">3</a> / <a href="http://english.cla.umn.edu/GraduateProfiles/ToreHogas/redhot.html">4</a> / <a href="http://launch.yahoo.com/artist/default.asp?artistID=1022226">5</a> <br /> <br />**************************************************** <br /><b>(( فراموشم نكن )) <br /> <br />اقيانوسي هستم در بسترت <br />گرمايت مي بخشم <br />و خواهش غروري دوباره <br />حال به راستي همه چيز را مي دانيم <br />تالار رقصي هستم و ضرب آهنگي شكسته <br />برف را به بارشي دوباره وا خواهم داشت <br />زير پاهايت <br />تنها نه...آنجا خواهم بود <br />فقط بگو كي عازمي <br /> <br /> <br /> <br />افيون زده ايي نخست! احيايي دوباره <br />تا جامه از تن به در كني <br />و قدم در اين سفينه گذاري <br />عشقي هست كه راه را مي داند <br />رنگين كماني در دخمهء زندانت <br />خاطرهء هر آنچيز كه تا كنون بوييده ايي <br />تنها نه...آنجا خواهم بود <br />فقط بگو كي عازمي <br /> <br /> <br /> <br />كناره ها فرو مي ريزند <br />و بيش بر ما آشكار خواهد شد... دوست من <br />فراموشم نكن <br />نمي توانم پنهانش كنم <br />دوباره بيا و مرا برانگيز <br /> <br /> <br /> <br />مي توانم آزاد ميداني ا نشانت دهم <br />چيرگي و بيش <br />كه همواره آشكار مي شود <br />تنها نه...آنجا خواهم بود <br />فقط بگو كي عازمي <br /> <br /> <br /> <br />رنگ خوني هستم <br />بر آستين پيراهنت <br />كه فرو مي آيد تا ايمان آورند <br />حال به راستي همه چيز را مي دانيم <br /> <br /> <br /> <br />بگذار گيسوانت بر بازو بريزند <br />به تو خواهم آموخت رقصيدن را <br />در اين مزرعهء مضحك <br /> <br /> <br /> <br />تنها نه...آنجا خواهم بود <br />فقط بگو كي عازمي</b> <br />-------------------------------------------------- <br /><b> راه اين گروه هيچ گاه هموار نبود و شايد بخش اعظمي از اين ناهمواري به سرنوشت گيتاريست هاي گروه مربوط مي شد. <br />ماه مي 1992 درست وقتي كه آلبوم جديد داشت در نقاط مختلف آمريكا اجرا مي شد. جان فراسشينت گروه را تنها گذاشت.اين آغاز جدال روحي فراسشينت بود كه از مدتي قبل به مواد مخدر آلوده گشته بود. فراسشينت شروع به نقاشي و جستوجودر دنياي ماورالطبيعه كرد.فرانشيست: " وقتي گيتار مي زدم با خودم وارد يك بازي مي شدم. <br />مي گفتم بايد از بدنم خارج بشم.گيتارو بر مي داشتم و شروع مي كردم به ظبط ولي اونجا نبودم. من بر اثر فشار هاي روحي كه احاطه ام كرده بود شروع به القاي اين باور كردم. از بچگي هميشه صداهايي توي سرم بود وبه مرور بيشتر و بيشتر شد اين صداها با من حرف مي زد..." <br />در طول شش سال غيبت جان فرانشيست تنها عضو RHCP كه همچنان روابط دوستانه اي با وي داشت فيلي بود.فراسشينتدراين باره مي گويد:" خيلي خوشفكر بود.هيچ فكرشو نمي كردم روزي برسه كه ديگه در كنار هم گيتار نزنيم.اون وقت و بي وقت ميومدو با هم تمرين مي كرديم.اما دوستي دو نفر وقتي يكي از اونها آشغال باشه پايدار نمي مونه ! " <br />سر انجام فراسشينت راه نجات خود را از بند اعتياد پيدا مي كند.تلاشي كه خودش از آن با عنوان مبارزهء خوب وبد ياد مي كند. بازگشت اين گيتاريست به سوي روشنايي به وضوح در آلبوم انفرادي او To record only water for Ten Days(سال 2001) مشاهده مي شود.آلبومي كه آهنگ هايش از بسياري جهات زمينه ساز آلبوم By the way (سال 2002) است. <br />پيوستن فراسشينت به گروه انتشار آلبوم و تصاحب جايزهء گرمي را به همراه دارد.موفقيت اين آلبوم نگاه عموم را نسبت به RHCP تغيير مي دهد. آن هم در جايي كه يك بار به عنوان گروه " فانك- پانك " دوست داشتني جايزه گرفته بودند وحالا به عنوان يك گروه " راك كلاسيك " مورد تقدير قرار مي گرفتند.</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-85083135?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-850537192002-11-25T17:36:00.000+03:302002-11-28T22:43:07.000+03:30<img src="http://www.yellowloop.com/products/img/lizard18.jpg"align="bottom" border="1" width="200" height="100"> <br /><b>(( چرتو چولا چرتو چولا چرتو چولا ))</b> <br /> <br /> <b>خب اين از User name اين ازPassword اين از صفحهء پست و پابليش...اينم يونيكد و انتخاب فونت فارسي... حالا چي بنويسم؟! آها ! يكي بهم گفت از يه چهار ديواري بنويس كه <br /> توش دخترپسرا دو كلوم حرف حساب اختلاط نمي كنن...ازقلباي پلاستيكي بنويس ... از خالي بندي ...از تخته نرد... از گول ماليدن... <br />حالا كه حس ِ قلمبه سلمبه نوشتن ندارم خودم قلمبه سلمبه مي شم : <br />1) خالي بندي : راستش تو اين جور حرفاي چلغوز به بالا من كه ميرم جا...شما بفرمايين... شمام دسته كم يا دو ِپر آسين يا استريت . خب معلومه ديگه ورق نمي خواين: مرسي عشق ِ من! <br />2) تخته نرد : اين يارو بزرگمهر كه تخته رو قاطي آدم حسابيا كرد و كليم پوزشو داد كه اين بازي عين زندگيه و تدبير و تقديرو اينجور گل واژه ها... احتمالا خواجه بوده ! <br />3) قلباي پلاستيكي: چن وقتيه يه جور عروسكاي با مزه اومده بش ميگن " سارا و دارا " مي دونين چرا با مزن؟ چون نميرن جهنم! آخه اونجا يه مغازه ء اسباب بازي فروشي هست كه <br /> توش پر ِ "با ربي" هاي لختو پتيه كه اونجا شونم شبيه زناي غرب زده شيار داره ! حالا قلباي پلا ستيكي به اين قضيه چه دخلي داره خدا عالمه ! <br />4)گول ماليدن : اين يكي هم يه كم سوات مي خواد كه زيادشو الان همه خلق الله دارن! ( خدا پدر "عبدالله " رو بيامرزه كه همه ء ملت شهيد پرورو با فر غون ريخت تو دانشگاه ! ) <br />عرضم به درزتون كه اين كلمه مصدر ِ فعلي هستش كه كاربرداي خاصي داره. مثلا بعد ِ اينكه پسره ء بدبخت باورش شد كه اين خون ِ قهوه اي بو گندو مال ِ جر خوردن ِ اونجاست <br /> دختره ميره پيش ننشو جيغ مي كشه كه : مامي باورش شد! حسابي سرشو گول ماليدم ! <br /> واسه اينكه يادتون نره مي تونين زمان ِ حال ِ استمراريشو صرف كنين: گول مي مالم / گول مي مالي / گول مي مالد/ گول مي ماليم/ ...مي ماليد/ ...مي مالند. <br />( خودمونيم ازين فعل مالوندني تر تا حالا ديدين؟!) <br />********************************</b> <br /><i>* راستي اينم بگم كه همه اينا كه گفتم تازه يه ورشه...اون ورش باشه واسه بعد! ( مي ترسم خلق الله دوباره <a href="http://chanteh.blogspot.com">چنته</a> رو <br /> به ميرزاي شيرازي و قضيه ء تنباكو بچسبوننو هيشكي نظر نده! )</i> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-85053719?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-850334082002-11-25T06:17:00.000+03:302002-11-25T06:19:29.000+03:30<b>(( اتاق عمل ))</b> <br /><b>ي د ا ز آ <br />اين خطوط قرمز <br />آن آي ِ قهوه اي <br />وزير درمان و آموزش پزشكي <br />آن خط قرمز <br />اين "ي" قهوه اي <br />چرا روي اين روزنامه بتادين ريخته؟ <br />ببخشيد چرا از پشت <br />روي كسي زخم ميشود...؟! <br />ي د ا ز آ . </b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-85033408?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-848178252002-11-20T18:55:00.000+03:302003-01-18T01:06:54.000+03:30 <br /> <br /> <br /><b>(( نسيان ِ نخ نما ))</b> <br /> <br /><b>اين <br /> حافظه ء تاريخي <br /> درزهاي صندوقچه <br />اين <br />تاريخ حافظه دار ِ <br />شيارهاي قفل <br />قفل ِ آويزان ِ <br />صندوقچه ... <br />مادر بزرگ مي گفت: <br /><i>" فرشته ها چادر نماز نمي خواهند. "</i> <br />اين <br />حافظه ء در دار ِ <br />درزهاي صندوقچه <br />اين <br />گل فيروزه اي <br /> نخ نما <br />گل ِ آويزان ِ <br />صندوقچه... <br />پدر بزرگ <br />- پايين ِ زمين - <br />فراموش مي كند: <br />" حالا" <br />گذشته است. <br />كسي <br />چراغي را فوت مي كند <br /> ... <br />خاموشي ِ تاريخ ِ <br /> حافظهء <br />صندوقچه... <br /> <br /></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-84817825?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-847203942002-11-18T23:07:00.000+03:302002-11-18T23:18:45.000+03:30 <br /><b>(( چرتو چولا چرتو چولا چرتو چولا )) <br /> <br />احساس كردم كه ساس بهتره از احساس .انگار" احتياج " به حجاب ِ جلوزني دارم كه از عقب لخت باشه. عين يه عينك قطور ِ كائوچويي. كه شانسي شانسي خودشو نمي شناسه. تازه اگه شما هم بياين بشاشين به شبم بازم مثل شما ليا از شرق غرق ِ عرق مي شم نه از شرم! بابا يكي نيست بگه مگه نونت كم بود كه " نيومد نو " نوك زدي تا نمكدون بشكنه؟ اصلا اينهمه " نون " هر قدم كه معني داشته باشه و فعل و فاعل رو از " ف " فراري بده بازم واسه فاطي تنبون نميشه! چون يه" فني " تو فوتبال ِ فنوني زاده بود كه هر چي فول مي كرد بازم نون داشت ... نووووون! چون " ف " مال ِ فاطي بود و " ت " مال ِ " تنبون " و اين هيچ ربطي به اون " احتياج " نداره! <br />************************************************* <br />*البته اگه همينطور پيش بره " نونا " كم كم تموم مي شنو از گشنگي " من " ميشه :" ميم " و " نداره " ميشه : " داره "....! اونوقت اون جمله آخري رو بايد اينطوري خوند: <br /><i>چو " ف " را سبب فاطي بود... <br />براستي صلت كدام قصيده اي <br /> اي " تنبون "! <br />تورا <br />من <br /> بي سبب نكنده ام</i>...!</b> <br /> <br /> <br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-84720394?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-846017852002-11-16T04:50:00.000+03:302002-11-16T04:51:03.000+03:30 <br /><b>( قافله )</b> <br /> <br /><b>از درك ِ فهم <br />تا فهم ِ درك... <br />چشمها را در آوريد <br />همينجا اطراق مي كنيم .</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-84601785?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-844802192002-11-13T21:05:00.000+03:302002-11-20T19:54:34.000+03:30 <br /><b>پشت چراغ قرمز</b> <br /> <br /><b>اين چن وقته يكم اوضاع قاراش ميش شده بود. اونقد بالا پايين كردم كه بالا پايينم داشت يكي مي شد! پيش خودم گفتم اگه زورم به خيلي چيزا نمي رسه به اين وبلاگ فزرتي كه مي رسه. هرچي دق ِ دلي داشتم سر اين بي زبون خالي كردم. هي بازش كردم هي بستم.هي بدو بيراه نوشتم هي پاك كردم.هي تكذيبيه دادم هي تاييديه( ! ).آخرش خودمم نفهميدم كه دارم مي نويسم يا نمينويسم! ولي خب از من به شما نصيحت كه اين صاب مرده هزار جور فايده داره و كلي درد سر! هنوزم نفهميدم فرق وبلاگ با بقيه ء رسانه ها( حالا هر چي كه هست...تلويزيون...روزنامه...ماهواره... سايت...كايت...) يا نوشته هاي شخصي (خاطره ....داستان...شعر...مقاله...ملاقه...) چيه؟ اگه مال ِ سيال بودنشه پس اينو چرا ننويسم؟! اگه دفتر چه خاطراته پس اين يكيو چرا ننويسم؟! اگرم يه جور رسانه ء شخصيه چرا نبايد توش بي شخصيت بازي در آوورد؟! آخرشم طبق معمول قاط مي زدمو ياد خر ِ بيچاره ميفتادم كه نه كرگي داشت نه دم! <br />بعضيا واسه معروف شدن وبلاگ زدن.بعضيا واسه دوستاي بيشتر پيدا كردن.بعضيا واسه معرفي كردن كاراشون.بعضيا واسه داد زدن عقده هاشون... نمي دونم من جزو كدومشونم ولي اين "وبلاگ درموني" خوب چيزيه جون شما !بابااز دزدي كه بهتره(!) بالاخره واسه خيليا پيش مياد كه تو چاله چوله هاي زندگي به يه چيزي پناه ميارن و خودشونو مشغول مي كنن.حالا يكي زن مي گيره يكي هرويين مي كشه يكي اونقد ميره تو كار و سرشو شلوغ مي كنه تا هيچي نفهمه. بعضيام اين احساسِ طبيعي رو تربيت مي كنن كه شايد اين پناه آووردنا يه چيزايي بشه كه خيليا بتونن بهش پناه بيارن. خب همه كه احمد شاملو و بهرام صادقي نمي شن! در نتيجه يا خل ميشن يا تعطيل! من كه ميگم آدما كلا دو دستن: يا خلن يا تعطيل! الانم من بعد از يه مدت كه تو دسته ء دوم بودم دارم ميرم ليگ دسته يك! فقط سعي مي كنم مصدوم نشم كه تو فصل نقل و انتقالا بتونم تو تيم بهتري برم همين! <br /> </b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-84480219?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-843327372002-11-11T02:36:00.000+03:302002-11-11T02:36:50.000+03:30 <br />*<i>اين نوشته براي تمام دوستاني است كه مرگ كلاغ سياه را ضايعه مي بينند و شايد چيزي شبيه:نه! نبايد....!</i> <br /> <br /><b>يك روز صبح <br />پلكها <br />كه پهلو گرفتند <br />وسوسه <br />-لاي درز- <br />پنجره را مي پاييد <br />كسي فرياد ميزند: <br />پاشنه اش را نكني! <br />پاي شنها را مي گويم... <br />2) <br />-نه نبايد! <br />باشد صبر مي كنم! <br />3) <br />موجها <br />ناگريز ِ مواجه <br />وباد... <br />پاشنه كش <br />جنب جزيره اي <br />-پنج سطر پايين تر از صبر- <br />پهلو گرفته است <br />همين!</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-84332737?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-843323312002-11-11T02:25:00.000+03:302002-11-11T02:26:30.000+03:30 <br /><b>(( محله ء برو بيا ))</b> <br /> <br />از در جديد همسايه قديم <br />تا قديم ِ "از" <br />در همسايهء همين حالا... <br />حالا اين پادري به دري گير مي كند <br />شايد هم قبلا... <br />قبلا گفته ام كه اين قابله ء درد به در <br />بند كفش نمي زايد <br />جديدي كه جلوي اين ازداحم ِ هميشه <br /> جوار را جارو مي زند <br /> و مي رود آنسوي دريا <br />در <br />ياي من <br /> "اما يي"بردارد <br />و بيايد اينجا <br />-كه جاي خاصي نيست- <br />با هم از نتla <br /> آويزان شويم <br /> زيرِ ساز جديدي <br />... <br />- كارِ انجام شده <br /> و" گرانيگاه " <br />روي اين پتانسيلِ خواب آلود <br />لي لي مي زند. _ <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-84332331?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-843306522002-11-11T01:38:00.000+03:302002-11-12T16:53:34.000+03:30من تسليم شدم: دوباره و يكباره... مي نويسم همين!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-84330652?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-843304312002-11-11T01:31:00.000+03:302002-11-11T01:47:39.000+03:30 <br /><b>(( نامه تكاني ))</b> <br /> <br /><b>دير است كه جوابت را زود بدهم كه جاي اين جامعه روي مژه هاي ژوليده ژرف تر شده وحلزون حالاي هميشه لبريز و ... نميدانم "چند چانه روبروتر" حرف هاي حوصله روي دستهاي چسبناك بدون خط چمباتمه مي زنند و مي آيند نزديك و نزديك و نزديك تر... <br />اينجا كه ساحل را هجوم مرغهاي دريايي به صرافت سنگ انداخته كه پريروز بيست و چند سالگي پر از گوشماهي بدون گوشواره است و مادر دريا قصهء آن قايق ِهميشه گم شده را نجوا كرده است كه نازنين!اگر هزاران گوش به لحظه هاي مواجت هديه داده ام روزي براي پس گرفتنش شب مي شودو ماهيهاي بي پرده از مرز صدا برمي گردند ...هزار گوشهء گوش را مي كنند تا اين صرافت سوار بر ثانيه هابا سنگريزه اي بي ساحل تورا تنها با يك نگاه به دور دستِ بدون دست رها كنند براين جيغ هاي بالدار سفيد پوش...اگرواژه اي بالاتر از وهم دراين خيال ِحاضر ِحادثه نشاني دري را شكسته است دليل باكرگي بندر گاه با بهار ديگريست كه چند حجم جلوتر همهء حوصله را با طنابي بدون بند به تصوري- كه شبيه توصيه است- از بهمن همين باغ آويزان مي كندروي تمام اين چشم هاي چشمه به راه.اين حقيقت حقه را با اشتهاي خواب -براي شيهه اي بدون شرم- الك ميكنم تا زبان- كه آفرينش ضايعه را زخمي به شرطي زودتر از زمان زمستان كرده است- از پرچينهاي پر چانه به چنگي بياويزد كه چشمهاي نظاره گري را چشمه مي كند. </b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-84330431?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-842649892002-11-09T08:34:00.000+03:302002-11-11T01:43:46.000+03:30 <br /><b>(( وبلاگستان - چند سال بعد- يك ساله شد ))</b> <br /> <br />مخاطب <br />اختيار خاطره شدن <br />و خلاصه و خميازه ... <br />اين خط خاكستري <br /> وخميدگي <br /> روي خايه اي <br /> كه خواب رفته است <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-84264989?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-832262522002-10-20T01:17:00.000+03:302002-11-09T01:16:09.000+03:30 <br /><img src="http://www.sharemation.com/chosnafas/khooneh.jpg"align="bottom" border="1" width="717" height="535"> <br /> <b> فكر مي كنم ديگه نيازي به توضيح نباشه... </b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-83226252?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-829884462002-10-15T03:56:00.000+03:302002-11-09T00:58:29.000+03:30<b>اين وبلاگ تا اطلاع ثانوي تعطيل است.</b> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-82988446?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-829877542002-10-15T03:39:00.000+03:302002-10-15T03:47:58.000+03:30 <br /><b>( چرتو چولا چرتو چولا چرتو چولا )</b> <br /> <br /><b>سلام خوبم! من خوب نيستم.امشب رفته بودم به جمعه بازارخوب فروشي . خوبي خريدم به قيمت يك خواب. به خانه كه نيامده باشم بالشم را مچاله كردم و كوبيدم روي وز وز ِ مبهم "نزديكي" و شهوتي شبيه شب كه فردا شنبه است و شعور شرابي به دردهاي دودمانم مي شاشد.شرمنده كه جوابت را دير مي دهم آخر شبيه خودم شوكه شدم و نتوانستم به روز كاري ِ ديگري خوب بشاشم.حا لا ديگر از زمان چند كلمه ء آبدار رويت مي ريزم مبادا خيس شدنت را در اين مبهم تمام كني كه من ِ نگران ِ نيامدن از انتظاري زوزه كشان مي گريزم كه پوزه اي بلند براي خودش خريده است. لبهاي ليز را در تماميت تنباني بي روزنه بزرگ مي بينم و خسته... كه ذ كاوت لاي گونه هايت از سرخي شبيه خمره شده وخرمني از زباله هاي زمين . <br />لطفا اين پر هاي جويده را از دندانهاي ساييده ات دريغ نكن شايد مهمان ِ تو شغالي خريده به شكل شعور و تو سر در گمي ِ سايه را در بر ق چشمهايش چكه مي كني.بگذار با خودمان با شيم بي آنكه خودي را از بي خودي ِ خواب خراب كنيم روي اين ساعت 12 لعنتي!اين بي خيال كه لاي پرز هاي پنجشنبه پير شده است از خيا بانهاي موازي خيال مي بافد و ايستگاهي شبيه زرد چوبه كه روي مرغ هاي بي زعفران ِ شهوت ايستا ده است. و چند كوچه بالاتر " بن بستي" بي خيال ِ باد با تير ها ي برقش بازي مي كند بدون ازدحامي كه ادويه وار روي ِ اين تحريك ِ موازي چنبره زده ... <br />چند سال ديگر فراموش مي شود كه ساعتي زير اين آسمان ِ چهار ضلعي چقدر زار زار ِ بي امان پنجره را مرور كرده است بي آنكه ليلاي لحظه زير اين پتوي لاك زده لنگ ِ لالايي له شده اي بود كه كوك در كرده بود. <br />ديگر حرفي ندارم. سلام گرم مرا به ستون فقراتم برسان و زه كشي ِ زوزه هايي را به كوچه ببر كه باد را به ايستايي ِ تير هاي سيماني نويد مي دهند.</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-82987754?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-829337102002-10-14T00:55:00.000+03:302002-10-14T01:09:30.000+03:30 <br /><b>( ديا لوگ )</b> <br /> <br />... <br /> خب حالا چيكار كنيم؟! <br />-هر كاري كه فكر مي كني درسته. <br />نظرت چيه؟ <br />- هرچي تو بگي! <br />چه جوري مي خواي باشه؟ <br />- هرجور كه صلاح مي دوني. <br />چه شكلي ؟ <br />- هر شكلي كه بايد بشه ! <br />چه رنگي؟ <br />- هر رنگي دلت مي خواد ! <br />چه اندازه؟ <br />- هر قدر كه دوست داري ! <br />... <br />خب تموم شد! اينم زندگيت. <br />- چقدر قشنگ شده ! خدا عمرت بده ! <br />خدا خودتو عمر بده! چرا ديگه فحش ميدي ؟! <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-82933710?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-828975802002-10-13T01:31:00.000+03:302002-10-13T01:32:43.000+03:30 <br /><a href="http://kondori.persianblog.com/">سه نقطه و جنگ هفتاد و دو ملت.</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-82897580?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-828829462002-10-12T16:39:00.000+03:302002-10-12T16:49:07.000+03:30 <br />(( <b>سخنك</b> )) <br /> <br />قل قل قل... <br />قل قل قل.. <br />قل قل قل... <br />اين صداي لعنتي داشت ديوونش مي كرد... سماور رو گذاشت بالاتر روي كتري و اجاق گازو رو همشون.بعد نشست رو سقف و پنبه رو از گوشش درآ وُرد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-82882946?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-828128562002-10-11T02:14:00.000+03:302002-10-11T02:23:45.000+03:30 <br />(______) <br />1) <br />از سياهي هاي زمين <br />يك جفت ِ مات <br />در جيبهايم <br />جاسازي مي كنم. <br /> <br />2) <br />با اين شلوار خوني <br />جلوتر نمي روم <br />اگر خواستي قدم بزني <br />عصايم را بگير و <br />به سلامت! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-82812856?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-827088502002-10-09T01:36:00.000+03:302002-10-09T01:53:21.000+03:30 <br /><b> ( با با با ) </b> <br />با بابا در باد داد مي شوم <br /> با " بابا در داد " دام مي شوم <br />با بابا بادم. <br /> با بابا بالاي باد داد مي زنم <br /> با بابا بار مي زنم <br /> دار مي زنم <br /> با بابا باي باي مي كنم <br /> با بابا بامم. <br /> با "بابا .. داد" بار مي آيم <br /> با بابا باب مي شوم <br />با بابا دامم. <br />با بابا بامب بامب... <br />- باد داد داده روي بام بابا ! - <br /> با بابا <br />با دام <br />با بام <br />دامب دامب... <br />با ِمداد ِ" بامداد" <br />بامداد <br />با بابا باد دادن <br />با مزه است! <br />با بابا در باد <br /> داد مي شوم <br />با بابا باد مي كنم <br />با بابا بادم... <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-82708850?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-825139422002-10-04T16:45:00.000+03:302002-10-04T16:45:46.536+03:30 <br /><b>نوك ترك خوردهء داركوب</b> <br />مي خواهم بنويسم ونخوانم كه جغدي مي خواهد بخواند و ننويسد.اين روزها پريشانم.من از باري تعالي چند پر كبود و منقاري منحني طلب دارم.از آن گذشته ماليات چشمهاي شوري را ندا داده ام كه بر درآمدشان ايماني چمباتمه زده قهوه اي! <br />گويي پندار آفرينش "شك" را امير ارسلاني سركش بريده است.گويي سه نقطه ء آويزان را قمر وزير زوزه مي كشد: كه آي ! نيامده از نيابتِ گار! پرورده اي آمده از ولايت رود بار.چند روزي ميهمان من است...اگر تو هماني كه شمشير زمرد نشان نشان ِ نشاني شك مي دهي بيا و من عرق كرده را بنوش كه ميهمان ِ گلپر زده راه درازي آمده و منتظر است... <br />و شمس وزير كه تاريخ هجرت مرا روي پوست خورشيد كنده است از كلاغ هاي ولايت عثماني ميگويد و نعرهء آفرينش كه : گار...گار...! مبادا آن مكار بد دهن به تيمار داري فرخ لقا ميهمان شود! واي برتو اي ساده كه اينهمه "راه " را راه راه آمده اي و نمي داني كه قسمي جاودانه بر شاخه ء زيتون نگاشته بودم كه آن ملعون به وردي شيطاني و زمين لرزه اي سه شاخ آن را شكسته است. <br />اين روزها از سوالي كه پرسيده بودم جواب مي گيرم. شايد شبيه گزاره اي خبري كه روي پوست خورشيد كنده اند.روي هر تقاطع ِ بي منحني لبانم چراغ قرمزي ايستاده و من پشت ِآن و ازدحام خودروهاي كبودي كه دندان ِ عقلشان را كشيده اند. <br />اين روز ها دلم براي يك بستني ميوه اي تنگ شده ... كسي گچبري ِ گلويم را ابزار مي زند با چند قاشقي ويك ورودي ِ شيك...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-82513942?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-823135892002-09-30T17:56:00.000+03:302002-10-03T14:12:38.000+03:30<b>چرتو چولا چرتو چولا چرتو چولا</b> <br />گلاب دره مي داني كجاست؟ وقتي كه گلهاي آب گرفته را به دره مي ريزند... من از اشاعهء هشتي ِ در چيزي سرم نمي شود. از خاك بر سري كه روي سيني تعارف مي كنند. از ستون فقرات كه روي مقدس ترين بوي جوراب دنيا خم و راست مي شود.اصلا نمي فهمم حضور يعني چه؟مگر ميوه ء ممنوع تا ابد در روده ها اطراق كرده است؟ مگر به ازاي هر بايد ِ آدولف هيتلر فولكسي قورباغه اي نذر آسمان شده؟ قبول باشد انشا يي كه بي مقدمهء الله روي پيشاني ِ حسن ختام مي نويسيد ولي اگر پاييز خشكسالي قرنهاي يائسه را را هديه نداد بازهم جنابت ِ ابرهارا شستشو دهيم كه مبادا دن كيشوت با كرشمه اي آسياب بادي ِ ديگري را تكفير كند؟ <br /> از جيبهاي خالي صحبت مي كنم كه روزهاي تعطيل روي جيبهاي ما به كوه مي روند. من از اشاعه ء هشتي ِ در چيزي سرم نمي شود.ولي يك روز كه جيبهايم روي اولين تپه بالا آوردند چيز هايي كه سرم مي شد را نزديك چشمه اي چال كردم و آمدم پايين. شما را نمي دانم ولي اين حوالي سالهاي كبيسه سرما مي خورند.آنقدر توي فرق ِ سفره ء هفت سين و عقد كوبيده اند كه هر سال داماد مي شويم و هر روز عقد مي كنيم! اين طرفها جيب برها اسكناس آبسه كرده را مي چلانند بعد لباسهاي پلو خوري را اتو ميزندد و به بهشت ميروند. راستي كاشان را رد كرده ايم؟ اين طر فها كسي از نياكانم نمي پرسد. تو اين نشاني ِ گم شدن را نشانم بده : گلاب دره ميداني كجاست؟ <b>وقتي كه گلهاي آب گرفته را به دره مي ريزند...؟</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-82313589?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-822135062002-09-28T02:30:00.000+03:302002-10-09T01:50:04.000+03:30<a href="http://www.payam2000.blogspot.com/"><b>خونهء عفاف كدوم وره؟!</b></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-82213506?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-821501612002-09-26T19:36:00.000+03:302002-09-26T19:46:49.000+03:30 <br /><b>مرا كه دور ترين شاخه ام</b> <br /> <br /> <br />سفر تورا به سلامت مرا به من بسپار <br />مرا به لحظه ء بدرود خويشتن بسپار <br /> <br />غرور شعر مرا پيش پاي آتش ريز <br />به داغگاه دلم حسرتِ سخن بسپار <br /> <br />مرا كه دورترين شاخه ام بهاران را <br />به خاك فاجعه عريان و بي كفن بسپار <br /> <br /> سرود تلخ مرا اي صلابت تاريخ <br />به ذهن نارس اين عصر دلشكن بسپار <br /> <br />شبانه كوچ كن از سرزمين لالايي <br />مرا به خوابگه ِ سرد ياسمن بسپار <br /> <br />چو عطر پونه به دامان آسمان آويز <br />مرا به غربت پهناور ِ دمن بسپار <br /> <br />دل مرا كه پر از نوحه ء پريشانيست <br />به قمريان جدا مانده از چمن بسپار <br /> <br />به كوچه هاي تهي از ستاره ام هر شام <br />دوباره مست و غزلخوان وگامزن بسپار <br /> <br />زخط خاطره ام بگذر اي طلايي رنگ <br />سفر تورا به سلامت - مرا به من بسپار <br />********************* <br /><b>شيون فومني</b> / تابستان49- رشت / از كتاب ِ <b>يك آسمان پرواز</b> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-82150161?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-821205002002-09-26T03:59:00.000+03:302002-09-26T04:00:35.000+03:30 <br /><b>پشت چراغ قرمز</b> <br />امروز يهويي هوس كردم برم بيرون و بعد از مدتها تنهايي قدم بزنم.اين قدم زدناي من يه كمي با بقيه فرق ميكنه.چون از كودكي هرجا كه بودم نبودم و هر جا كه نبودم بودم.تو خيالاتم زندگي ميكردم نه تو دنياي اطرافم.و بيشترين چيزي كه به من تمركز مي داد راه رفتن بود.يادم مياد موقع بمباراناي تهران راهنمايي بودم.اوضاع كه وخيم شد رفتم به مدرسه ء پسر عموم تو يكي از شهرستانها. 2 ماه مدرسه رفته بودم و نتونسته بودم با هيچكدوم از بچه ها صميمي بشم. تمام زنگاي تفريح حياط فسقلي راهنمايي رو اونقدر دور ميزدمو متر ميكردم كه وقتي سر كلاس ميرفتم پاهام تير مي كشيد. يه چن وقتي كه گذشت يه روز پسر عموم اومد بهم گفت بچه ها بهم گفتن پسر عموت همون عشقيه ست؟ تموم زنگاي تفريح راه ميره و آواز مي خونه؟ ! پبش خودم فكر كردم چرا آواز؟ بعد ها فهميدم اونقد كج و كوله راه ميرم كه هركي از دور مي بينه فك ميكنه دارم يه آهنگي رو زمزمه ميكنم و باهاش بالا پايين ميپرمو مسير عوض مي كنم! <br />شايد هم به دليل تاثير اين خاطره تو اون سن بود كه حالا هم از قدم زدن تو جاهاي شلوغ بيزارم. و كلا ديگه علاقه ء زيادي به قدم زدن ندارم.مگر وقتايي كه يه چيزي تكونم بده و يه اتفاقي يا فكري تحمل هر نوع چهار ديواري رو برام وحشتناك كنه. امروزم يكي از اون روزاي استثنايي بود. <br />قضيش برمي گرده به حدود دو سال ِ قبل .اونموقع كه هنوز وبلاگي به اين صورت فعال نبود و كلاب هاي ياهو(Yahoo clubs )يكي از اصلي ترين محلهاي ارتباط آدما تو محيط مجازي بود. من Founder كلابي بودم كه در زمينه ء ادبيات فعاليت ميكرديم.هدفم هم آشنا شدن با آدماي مختلفي بود كه در محيط واقعي نمي تونستم همشونو پيدا كنم و دور هم جمع شيم. تا اينكه بعد از مدتي يه دختري تو كلاب اومد كه خيلي فعال بود . اونايي كه اون موقع كلاب راه اندازي مي كردن مي دونن Activity چقدر براي اهداف كلابها مهم بود. البته دروغ چرا اگه به ظاهر هم بهش اعتراف نكنيم اين مساله كاملا طبيعيه كه با توجه به دست انداز هاي محيط ما خيلي از دخترا و پسرا فقط براي دوست پيدا كردن سراغ چت و كلاب و گروه و اين جور چيزا ميرن.خب منم كه با همه ء دغدغه هام زين العابدين نبودم كه(!) بالاخره بايد از مرحله ء دوستي هايي كه اولين عاملش تصادف و شانسه و وابسته به محيط فيزيكي اطرافه بيرون ميومدمو بجاي انتخاب شدن انتخاب مي كردم. داشتم قضيه ء اين مِمبر ِ تازه وارد رو ميگفتم. اين دختره شروع كرد به رونق دادن ِ به كلوپ و چون با آي دي ِ دخترونه هم اومده بود بعد از يه مدتي توجه همه ء شاعرا و روشنفكرا (!) رو جلب كردو همه شروع كردن به مقاله و شعر دادن. و چن روز هم كه يه كم كم كاري ميكردن به همه تشر ميزد خواهش ميكرد تيكه مينداخت خلاصه يه جوري كلوپ رو مي چرخوند. و هي ميگفت كه بابا همه ء كارا رو روي دوش ماني ِ بيچاره نندازين.از شعرها و نوشته هام خيلي خوشش اومده بود و مرتب نظر ميداد.خلاصه ما باهم صميمي و صميمي تر شديم. گاهي ميشد كه تا دم صبح با هم چت ميكرديم. و من با اينكه نه ميشناختمش و نه ديده بودمش احساس عميقي بهش پيدا كرده بودم.چون فكر مي كردم اينايي كه دور و برمن بخاطر فاكتور هاي ديگه اي از من خوششون اومده و اين بار دوتا <b>ذهن</b> عاشق همديگه شده بودن. دوتا طرز تفكر بدون هيچ فاكتور ظاهري!خلاصه اينكه با فكرش بيدار ميشدمو مي خوابيدم. بعد از 3-4 ماه كه بشدت بهم وابسته شده بوديم ديگه داشتم خل ميشدم .بهش گفتم اينجوري نميشه! من تورو تو ذهنم ساختم. شكلتو قدتو فرم صورتتو چشمتو حتي وقتي ناز مي كني ميدونم چه جوري گردنت مي چرخه و ابروهات مي لرزه!و اگه يه روز ببينمتو تو يه شكل ديگه اي باشي فاجعه ميشه! بايد تا دير نشده اين شيزو فرني رو درمون كنيم. اون گفت كه من هيچ مشكلي با اين قضيه ندارم وهر دفعه به يك بهانه اي در ميرفت.تا اينكه يه شب كه خيلي احساساتي شده بود يه چيزايي ازخصوصيات ِ من برام گفت كه كف كردم! و بعدش هر چي فكر كردم به اين نتيجه رسيدم كه اون نه" نوستر اداموسه" نه جادوگر و پيشگو! حتما بايد منو قبلا جايي ديده باشه يا از طريق واسطه اي منو كاملا مي شناسه. و رد ِ اين قضيه رو گرفتمو با هزار جور كارگاه بازي بالاخره شناختمش.يعني حقيقتش مجبور به اعتراف شد كه من فلوني هستم! فلوني مي دونين كي بود؟ دختري كه 3-2 سال باهم دوست بوديم و 5 ماه قبل از راه اندازي كلاب با لا خره (مثلا )قبول كرده بود كه ما راهمون جداست و بايد زندگي رو ادامه داد! حالا شما خودتونو بزارين جاي ِ من كه چقدر احساس پوچي مياد سراغ آدم.وقتي فكر ميكني كه همه ء اين فعاليتا و تعريفا و همفكريا و آسموني بودنا پشتش نيم كاسه اي بوده و چند ماه صبح تا شب سر ِ كار بوده! <br />اين روزا يه جرياناتي تو ذهنم داشت شكل مي گرفت كه مرتب بهم Alarm مي داد كه ماني داري تكرار ميشي! و بعد از قدم زدن به اين نتيجه رسيدم كه نميشه تو محيط مجازي اينتر نت از <b>فكرها</b> به <b>آدم ها</b> رسيد. (به هزار و يك دليل...) بلكه بايد دنبال <b>آدمها</b> رفت و بعد <b>فكر ها</b> رو تو آدماي پيدا شده دستچين كرد... <br />عزيز ِ من <b>باربا پاپا</b> عوض ميشه ...!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-82120500?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-820934592002-09-25T17:17:00.000+03:302002-09-25T17:21:05.000+03:30 <br /> ((_______)) <br />ميخي <br />به زاويه ء در <br />زنگ مي زند <br />-اين كوچه پلاك 13 ندارد <br />(نامه رسان ِ پير زمزمه مي كند) <br />من آويزان ِ زمانم و استوا <br />براي روز باراني مجلس ختم ميگيرد <br />دوباره مردي خنگ ِ خيابان است و <br /> فلاسفه <br />به تكدي ذهن لطمه مي زنند <br />چاي تازه <br />بعدازظهرها <br />تلخ تر است <br />صندلي پدر بزرگ شكسته <br />نمي خواهيد به كبودي ِ كافه دعوتم كنيد؟ <br />-روسپي باكره را به شعور شهر <br /> راه نمي دهند- <br />ميخ پشت ِ در <br /> منتظر است و <br />گوشم خواب رفته ... <br />من ِ آويزان را نصب مي كنند <br />باران مي بارد. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-82093459?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-820620622002-09-25T00:59:00.000+03:302002-09-25T01:02:07.000+03:30<b>مي شناسمش...</b> <br />غمي را مي شناختم كه شانه اش پر از شايد بود. باد كه مي آمد شانه هايش مثل ژلاتين ِ سرد و چشمهايش خيره به كنجي: شايد آن دورها... <br />غمي را مي شنا ختم كه موهاي مجعد روي سنگفرش را مرتب مي كرد صورتي را مي كشيد و فال ميگرفت: امروز كدامش را بچسبانم...؟ <br />غمي را مي شناختم كه تمام "كبريتهاي بي خطر ِ ممتاز" را مي شست فريدون فروغي را رنده ميكرد و خاطره هاي چرخ كرده را در كاسه چنگ ميزد: امشب ماكاروني مي چسبد! <br />غمي را مي شناختم كه روزنامه مي خواند روزي يك نامه. از خودش به خودش تا خوابش ببرد و بعد هيات منصفه راخوب تماشا مي كرد: تشويش اذهان خصوصي جرم است. <br />غمي را مي شناختم كه دامپزشك بود خرگوش كه مريض شد و مُرد خودش خرگوش شد وصبح تا شب جلوي رستوران شكلك در مي آورد. <br />غمي را مي شناختم كه قرمه سبزي بود. وقتي بوي گندش در كله مي ماند قهرمان مي شد. <br />غمي را مي شناختم كه ديوانه بود. وقتي همه چيز سر جايش بود مي نوشت: " ي د ا ز آ " و بعد آن را پيش" ا ُرتوپِ د " مي برد . <br />غمي را مي شناختم كه شايعه بود و شانه هايش پر از شايد. باد كه مي آمد <br />همه اورا مي شناختند ... <br />وقتي شناسايي شد يقهء بارانيش را بالا گرفت و در باد گم شد: <br />غم...باد...غم...باد...غم ...باد...غمباد!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-82062062?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-819474572002-09-22T15:54:00.000+03:302002-09-23T01:20:11.000+03:30يه سايت <a href="http://www.fallosafah.org/">جالب... !</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-81947457?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-819294602002-09-22T03:03:00.000+03:302002-09-22T03:16:37.000+03:30 <br /><b>من از دوستت دارم*</b> <br /> <br />از تو سخن به آرامي <br />از تو سخن از به تو گفتن <br />از تو سخن به آزادي <br /> <br />وقتي سخن از تو مي گويم <br />از عاشق <br /> از عارفانه <br /> مي گويم <br />از دوست دارم <br /> از خواهم داشت <br />از فكر عبور در به تنهايي <br /> <br />من با گذر از دل تو مي كردم. <br />من با سفر سياه چشم تو زيباست <br /> خواهم زيست. <br />من با به تمناي تو <br /> خواهم ماند. <br />من با سخن از تو <br /> خواهم خواند. <br /> <br />ما خاطره از شبانه مي گيريم <br />ما خاطره از گريختن در ياد <br /> <br />از لذت ارمغان در پنهان <br />ما خاطره ايم از به نجواها ... <br /> <br />من دوست دارم از تو بگويم را <br />اي جلوه اي از به آرامي <br />من دوست دارم از تو شنيدن را <br />تو لذت نادر شنيدن باش. <br />تو از به شباهت از به زيبايي <br />بر ديده ء تشنه ام تو ديدن باش! <br /> *************************************************** <br />* شعري از شاعر ِ حجم هاي سبز: <b>يد الله رويايي</b>. از كتاب (<i>من از دوستت دارم</i>) مجموعه شعرهاي 1347-1340 <br /> فكر مي كنم همين شعر مورد نظرت بود<a href="http://abtin.persianblog.com/"> آبتين</a> جان. به نظر من اين "از" هاي شعر اونم تو دههء 40 واقعا جالبه!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-81929460?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-817773282002-09-18T20:42:00.000+04:302002-09-22T04:55:59.000+03:30 <br /><b>نوك ترك خورده ء داركوب(1)</b> <br />سفر آغاز شده است.اين اولين مقصد بيتوته ء نگاهي را ميطلبد به ژرفاي آسايشي باژگونه : در در مزرعه اي نشسته ام به قرار كه " شخم زده اي" نشسته بر لغايتش بيقرار ... <br />از <i>روز آغاز</i> چند وقتي گذشته است. اينجا سرزمين آفرينش<i> منقار</i> است. پرورده اي به انتظار زايش عروج روي دوش خدا نشسته است. واو كه كلاغ را آموخته بود كه قبل از آفرينش <i>آتا ترك</i> به زبان مادري اين "نيامده" به جاي "قار" بگويد "گار" بنا به مشيتش در عالمي كه بعدها <i>پرندگان</i> پيش از از<i> هيچكاك نابغه </i> زاده مي شوند پرورده ء سياهش آنقدر "گار" "گار" كرد كه شد <i>پروردگار</i>! <br />و مزرعه شروع به زايش كرد: پريشاني ِ خاك و بادو باران و آفتاب : بوته ها سر برون ِ سنگ استوار و پايدار نشسته بودند به بار و ميوه هايي به سياق <i>منقار</i>... <br />منقار هايي كه سبز شده بودند و آتش.آتش عنقريب بيابان كه سوزاننده است و حريق آفريده شد به بوته هاي سوخته.و پري خاكستري كه به خاكستر بوته ها بالي شد بجاي هر بوته آرميده بر تارك خاك.ودر عين لحظه "غافلي" زاده شده در امتداد قافلهء قبور و قلم كه سوگندي بر آن نگاشته بود شاعري كه سوگنامهء قفسش بر پيشاني روزگار چكه چكه مي ريخت.(<i>صحبت از پژمردن يك برگ نيست</i> از پيرامون به" اندروني نقب زده" ميرويم و صحبتِ نانوشته هايي به كتاب كه بدون پروانه نگاشته مي شود بر مقوله ء<i> پرواز</i> ). <br />و در پس ِ هزاران مزرعه و ميوه و منقار رعشه اي را بر تار و پود ِ آفرينش شكفته بود: گار گار.... <br />و بدينسان (يا يه جيزي تو همين مايه ها) پرندگان خلقت پندار آسمان شدند. با با بال هايي خاكستري و منقارهايي هزار چهره كه دهان و بيني و فريادو رايحه را به هنگامه ء حتمي فاجعه مي كشاند... <br />************************************** <br />ادامه دارد... <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-81777328?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-817123272002-09-17T11:23:00.000+04:302002-09-17T11:23:00.853+04:30 <br /> <b>چرتو چولا چرتوچولا چرتو چولا</b> <br />مي خوام لا لا كنم "عروسكم"! <br />ميشه تو امشب جاي من جيش كني؟ <br />مي خوام بيدار شم "پوشكم"! <br /> ميشه جاتو با عروسك عوض كني؟ <br />ميشه امشب بابا بشم ببرمت پارك؟ <br />ميشه پارك كنم تو پاركينگو ديگه قارو قور نكم؟ <br />اگه تو مامان خوبمي ميشه جاي من سرلاك بخوري؟ <br />اصلا ميشه مسواك بشمو بشورمت؟ <br />اگه يه ساعت جاي من قيچي بشي <br />ديگه هيچكي كاردستي درست نميكنه! <br />تازه فردا هم كه از خواب پا شم <br />دوباره بايد غذا بپزمو خونه رو جارو كنم <br />ميشه من فردا بشم؟ <br />ميشه ديروز برقا نره؟ <br />آخه من از تاريكي ميترسم <br />ميشه كه من بشم <br />بعد اونم بشه؟ <br />وقتي اونم شد <br />من ديگه نشم؟...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-81712327?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-816731412002-09-16T19:11:00.000+04:302002-09-16T19:19:25.000+04:30(( <b>پشت چراغ قرمز پشتم</b> )) <br />سابقا <br />پشت كولم <br />چراغي كاشته بودم <br />و هويتي را مي تا بيد <br />به رنگ جگري <br />كه يعني : نرو! <br />نه ! <br /> <br /> <br />تازگيها <br />وقتي بر ميگردم <br />كتاب سبزي مي بينم <br />كه شبيه صنوبر است <br />و روي برگهايش خط خطي شده <br />كه يعني : <br />" <i>تو هيچگاه پيش نرفتي <br />تو <br />فرورفتي!</i> * " <br />__________________________ <br />* قطعه اي از يك شعر سروده فروغ فرخزاد. <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-81673141?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-816660122002-09-16T15:02:00.000+04:302002-09-16T15:04:26.000+04:30 <br /><b>نيايش</b> <br />پيشترها به اصل اين آمدن و رفتن انسان فكر مي كردم. چرا؟ به دنيا مي آئيم زندگي مي كنيم و مي ميريم؟ در حالي كه واضح است كه جوهره وجودمان به گناه و معصيت آلوده است <br />زيرا كه ما انسانها به قانون شكني عادت كرده ايم و اگر قانون زندگي تلاش براي پاك ماندن است هستي ما مانند چويباري است خروشان كه ما فصيحانه سعي داريم در خلاف جهت آب حركت كنيم. <br />گناه مي كنيم زيرا كه انسان تشنه لذت است و پروردگار ما آن سيب ممنوع را در اوج زيبايي و كمال بر شاخه هاي پربار درخت آرزو رويانيده است و ما مي چينيم زيرا كه زيباست و انسان عاشق زيباييهاي ظاهر است و مي بوئيم زيرا كه عطرش مسحور كننده است و بر لب مي بريم زيرا كه در برابر افسون گيتي ناتوانيم. <br />و در اين عجز ما لذتي است ناگفتني و همين است كه برتري خالق از مخلوق را نشان مي دهد. <br />به اينها قانعيم زيرا كه به چشم سر مي بينيم و اگر چشم دلهامان گشوده مي شد درميافتيم كه آنچه زيباست و زيبائيش بي منتهاست و آنچه عطر مسحوركننده اش بيقرارت مي كند و آنچه لذت جاويد است پشت اينهمه لذت ناپايدار پنهان مانده است. <br />و آنان كه به سرمي بينند وبه دل مي روند در همان خوان اول از رفتن باز مي مانند <br />و تنها آنان كه به دل مي بينند و به سر مي روند <br /><b>"به آفتاب سلامي دوباره خواهند داد."</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-81666012?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>چلچلهnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-815191212002-09-13T00:14:00.000+04:302002-09-13T00:20:51.000+04:30 <br /><b>وبلاگ تيمي</b> <br />چلچله اي برشيرواني چنته لانه كرده است .از اين پس نوشته هاي " چلچله " زينت بخش وبلاگ چنته خواهد شد و ما در اين وبلاگ بصورت تيمي خواهيم نوشت. <i>چلچله جان</i> مطمئنم <i>چنته</i>ء ما پر بار تر خواهد شد. خوش آمدي! <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-81519121?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-815177912002-09-12T23:39:00.000+04:302002-09-16T14:41:56.000+04:30<b>بي همنفس</b> <br />سالهاست كه تنها و بي همنفس در گوشه اي از وسعت دنيا كه به اندازهء تنهاييش بزرگ و بي انتهاست دختري هست كه نه تنها همزبان درد هاي بي همزبانش دل سپيد كاغذ و خون سياه قلمند.خود را كه شناخت دنيا به يادگار از تمامي لذتها دفتري خالي وقلمي پر به او داد تا تنهاييش را همدمي باشد و دردهايش را مرحمي و او آموخت كه چگونه با مهربانترين هيچكس دنيا دردهايش را بازگو كند واز او مدد جويد. <br />از " من ِ" تنها و عاصي شكوه كند كه شكوه هايش را تنها براي همان همد مترين هيچكس زندگيش مي نوشت كه اين خود زيباتر از همه چيز است. <br />كم كم نوشتن تنها دلخوشي لحظه هاي خالي عمرش شد و دستانش با صفاي قلم و شكنندگي ورق انس گرفت و با واژه ها آشنا شد. به حرفها عشق ورزيد. " جمله " تنها معشوق زندگيش بود و با نوشتن تنها نوشتن با جمله ها عشق بازي مي كرد.به تن هر واژه عاشقانه دست مي كشيد و برجاي پاي كلمات بوسه مي زد. <br />خون سياه قلم كه بر سپيدي كاغذ مي دويد سرخي گرمي در رگهايش مي دوانيد و نفسش از عطر نوشته هايش معطر مي شد.طنازي واژه ها سرمستش مي كردو عمرش در نظر بازي با حروف مي گذشت و عشق را در ورق به ورق دفترش ثبت مي كرد.سخن گفتنش را فراموشي سپرده بود وجز نوشتن نمي دانست كه او خود نوشته اي از قلم زمانه بود و چون ديگران جز سخن گفتن نمي دانستند ميان دنياي او با دنياي مردم يك سبد تنهايي افتاد و او تا با مردمي كه دنيايش را باور نداشتند آشتي كند‌‌ سبد سبد واژه هاي عاشقانه به آنها هديه كرد كه نفهميدند وآنقدر با حرفهاي سخت به دنياي قشنگ شيشه ايش سنگ زدند كه شكست و نوشته هايش را از روزنه ء تيرهء تعصبات خشك خود سرانه به زباله دان فراموشي پرتاب كردند و وقتي بي همزباني جانش سوخت نفهميدند كه اين كاهش از كجاست. <br />همه ء سهم او از زندگي يك قلم يك دفتر و يك دنيا حرفهاي تنهايي بود كه نانوشته ماند. <br />بارها ديدم كه برمزارتمنا نشسته آخرين واژه هاي آشنايش راصدا ميزند .اما قلمش گم شده بود وعشق را در شكل نمناكترين واژه ها مي باريد اما <b> نوشتن را به فراموشي سپرده بود!</b> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-81517791?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>چلچلهnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-814275862002-09-11T04:20:00.000+04:302002-09-11T04:46:57.000+04:30<b> (( خانه بدوش ))</b> <br /> <br /> <br />" ببخشيد! <br />كارتن خالي داريد؟ " <br /> <br /> <br /> <br /> مي خواهم اسبابم را بكشم به جايي ... <br />شايد <br />حوالي دستهاي زمخت "حمالي" <br />شايد <br /> كنار اسكله اي <br /> به بندر گاه يك رويا <br />شايد هم ... <br /> <br /> <br /> <br />در روزنامه اي خوانده بودم: <br />اين روزها كرايه خانه سر سام آور <br />و دانش آموزي در كهكيلويه <br />با آب دهن مشق مي نويسد <br />نوشته بود براي اولين بار در جهان <br />خطاطي نيشابوري <br />زير خط فقر نشسته <br />و قرآن را در ابعاد چند كيلومتر <br />خط خطي مي كند <br />واين <br /> آخرين شماره ء اين روزنامه است! <br /> <br /> <br /> <br />" اگر بزرگ نداريد مهم نيست <br />فقط محكم باشد <br /> كه خرت و پرت هايم شكستني است. " <br /> <br /> <br /> <br />مي گويند در پيرمرد صد و ده ساله اي <br />دهكده اي مي زيست <br />كه گاوهايش روسپي <br />وكدخدا <br />مزرعه اي داشت شخم زده <br />با نبيره هايي كه سم هايشان ترك خورده بود. <br />و او <br /> هر پنجاه سال <br />پنج گاو يائسه مي خورد. <br /> <br /> <br /> <br />"شرمنده ام <br />روزنامه ء باطله داريد لاي اسباب بپيچم؟" <br /> <br /> <br /> <br />كاميون ها كه مرده اند <br />وانت هم " ببر مازندران " <br />كه آخرين گونه اش چند سال قبل <br /> درچهار راهي بنزين تمام كرد <br />مي خواست الاغ هاي "دركه" <br /> به درك واصل شوند <br /> نكند زني بدون سيب <br /> در توتون قليان "دوسيب" <br /> فاحشه شود! <br /> <br /> <br /> <br />"ببخشيدجناب بقال <br /> فرموديد كارتن خالي ناياب <br /> وفروش روزنامه هاي باطله جرم است...؟" <br /> <br /> <br /> <br />" چاره اي " <br />- كه نيست شده بود - <br />گفت: <br />احتمالا <br /> <i>تحملت</i> را حمل مي كني <br />به جايي ... <br />فرقي نمي كند <br /> شايد <br />همين حوالي ! <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-81427586?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-813104582002-09-08T15:10:00.000+04:302002-09-12T13:46:48.000+04:30<b>آخرين خبر...</b> <br />تا چند روز آينده <b>وبلاگ چنته</b> تغيير عنوان خواهد داد! <br />شنيده هاي ما حاكي از اين است كه چلچله اي در اين مكان لانه خواهد كرد... <br />منتظر باشيد... <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-81310458?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-812494282002-09-07T00:32:00.000+04:302002-09-07T00:32:13.413+04:30<b>گاهي شاشيدن به گل / گاهي شسستن شرايط...</b> <br />همه ء ما در گذران ثانيه ها و سالهاي زندگي (فرقي نمي كند در برحه هاي مختلف) دچار چشم اندازي شخصي به طبيعت ثابتيم كه در لحضات "بازنگري" در وسعت پنجره ء مقابلمان به آن مي پر دازيم. و تنها اختلافي كه بين ما وجود دارد ربطي به ثانيه و سال ندارد به نوع شخصيت و فرهنگ و تقديري كه به به گريز از نا گريز آن ناچار هستيم يا نه ندارد! نمي خواهم قطعنامه صادر كنم ولي بي تعارف مي گويم: انگيزه ء مدرسه ء هفت سالگي با هفت سال بعد از مدرسه ء "انگيزه" تفاوت بسياري مي كند -در همه جاي كره ء زمين-! يعني چه؟ يعني اينكه "تجربه" ربطي به سن و موقعيت -اصلا- ندارد! اگر معني تجربه را به تجربه در بيا بيم از بي تجربگي خود همانقدر لذت مي بريم كه از پختگي! خودتان در زندگي شخصي مقايسه كنيد :مثلا بين رابطه ء عشقي بين دو نفر . بعد از تجارب كاري . بعد از رابطه ء تربيتي با فرزندانتان.بعد از رابطه ء عاطفي با محافل غير عاطفي.بعد از ماسك زدن در اجتماع. بعد از تحصيلات و ازدواج. يا بعد از ناكامي در ازدواج يا تحصيلات .فرقي نمي كند: <b>بعد از سالها تلاش براي رسيدن به يك زندگي موفق</b>.......... <br />از واحه اي صحبت مي كنيم كه "وحدانيت وهم" واقعيت واقعه را به چالش مي طلبد.از اتفاقي صحبت مي كنيم كه شايد بعد از مدتها "ايده آليستي" و" انتقاد محوري" دوران بلوغ را توأ مان كند و شما بعد از مدتي دوباره به اين فكر بيفتيد كه :<b> يعني چه؟ چرا؟</b> <br />اتفاقا امروز اصلا در لفافه صحبت نمي كنم و كافيست كه به آخرين واقعه ء مهمي كه در زندگيتان اتفاق افتاد كمي فكر كنيد و نوشته ء بالا را از اول با همان شرايط شخصي دوباره تطبيق دهيد.... <br />*************** <br />لطيفي مي گفت: <b>شرايط من مهم نيست. من شرطي مي شوم كه اگر " شما" شبيه "شرايط" شديد بشاشم به شعور! </b> <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-81249428?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-811553382002-09-05T01:12:00.000+04:302002-09-07T23:20:39.000+04:30<b>ريسمان</b> <br />شيون <br />ازدحام <br />و حنجره اي كبود <br />كه جاذبه و قانون عدالت عمودي <br />-قربان! قرباني به نخي بند است <br />لپ هايتان به سلامت <br />كمي باد بدهم خدمتتان...؟- <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-81155338?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3357588.post-810863802002-09-03T17:03:00.000+04:302002-09-05T01:21:43.000+04:30<b>مسافت</b> <br />مرا ملامت نكن <br />شش فرسنگ مانده به آمدنت <br />با انگشتهاي متورم <br />باد را درو كردم: <br />قاصك قصد آمدن نداشت. <br />مرا ملامت نكن <br />پنج فرسخ به آمدنت <br />پنجه هايم <br />پر از گيسهاي نروييده بود <br />و چهار <br />چهار وجب دور تر از زمان <br />ذهن زوار در رفته اي <br />زوزه هاي گرگ نزاييده را <br />به گوشهاي حلزوني شب مي سپرد. <br />مرا ملامت نكن <br />مگو كه ميخچه <br />گل سر سبد انگشتان لطيف است <br /> كه اتوبوسي <br />به صف طويل خاطره ها <br />كوبيده و ما همه <br />منتظرمقصد بي مسافريم <br />مرا <br />كه سه فرسخي سينه ء كوه <br />پستان بندي <br />گم كرده ام از جنس سراب <br />از لايه هاي شرمگين شعور <br />از شعر... <br />چه بگويم‌‌...؟ ملامت نكن! <br />كه زاده ء ضخامتي و <br />زخم <br />اگربه يأس روويين تني <br />چكه نكند <br />اسفنديار <br />-دزد دريايي قايق حضور- <br />با عينك كا ئوچويي خيره مي شود: <br />به ابتداي دو فرسخي "عدم"... <br />ومن <br />كه ميان دستهاي متورم باد <br />درو شده ام <br />به انزواي انتظار <br />و طبيعت تباه شدهء تماشا <br />ايكاش <br />يك وجب مانده <br /> به آمدنت <br /> قاصدك الك شده اي باشم <br />كه هرگز نيامده است. <br /> <br /> <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3357588-81086380?l=chanteh.blogspot.com' alt='' /></div>ãÇäínoreply@blogger.com